ما می توانیم بهترین دکتر و بهترین جراح شقاق در تهران دکتر زهرا سعادتی معرفی کنیم. زیرا از سال 1378 سابقه جراحی شقاق دارند و از اولین زنان جراح می باشند که این جراحی را با لیزر انجام داده اند. طی این مدت رضایت بیماران باعث شده که افراد زیادی ایشان را به یکدیگر توصیه کنند.

به دکتر شقاق مراجعه کنیم یا خود درمانی انجام دهیم؟

درمان‌های خانگی غالبا برای شقاق حاد موثر هستند با این وجود به چند دلیل مهم توصیه می ‌شود که درمان شقاق را زیر نظر دکتر متخصص شقاق (متخصص بیماری های مقعدی) انجام دهید. برای شقاق حاد پزشک درمان‌های خانگی را رد نمی‌کند بلکه با مشاوره تخصصی کمک می‌نماید فرد به درستی پروسه درمانی را طی نماید و بیماری وارد فاز مزمن نشود.

چرا باید برای درمان به دکتر شقاق مراجعه کنیم؟

به دلایل زیر بهتر است مراحل درمان شقاق تحت نظر بهترین دکتر شقاق انجام شود:

تشخیص شقاق توسط متخصص جراحی

هر چند که تشخیص شقاق (بریدگی یا پارگی در پوست مقعد) ساده به نظر می‌رسد اما واقعیت چیز دیگری است. در حال حاضر چندین بیماری مقعدی وجود دارد که بخشی از علائم آنها با یکدیگر مشابه هستند. در برخی موارد متخصص جراحی شقاق نیز نمی‌تواند با یک معاینه فیزیکی ساده بیماری را تشخیص دهد و نیاز به کولونوسکوپی بیمار دارد.

در نظر داشته باشید که تشخیص درست شقاق در نحوه درمان آن بسیار مهم است و اشتباه در این مرحله می‌تواند یک بیماری ساده را به یک وضعیت پیچیده تبدیل نماید. بیمارانی که با درد و یا خونریزی مقعدی به متخصص جراحی مراجعه می کنند معاینه داخلی نمی شوند و حتما تصویربرداری یا کولونوسکوپی تجویز می شود.

تشخیص عامل شقاق

عامل یا عوامل ایجاد شقاق مقعدی باید توسط دکتر شقاق تعیین شوند. گاهی عامل ایجاد یا برگشت شقاق ابتلا به بیماری‌ هایی مانند سرطان، سفلیس، HIV و یا غیره است. در این گونه موارد نمی‌توان با درمان‌های معمولی و خانگی شقاق را درمان نمود.

مزمن شدن شقاق

شقاق در حالت اولیه و حاد به راحتی توسط دکتر شقاق قابل درمان است و نیاز به صرف هزینه زیاد درمانی ندارد. اما اگر از مرحله حاد به مرحله شقاق مزمن پیشرفت نماید، ضمن ایجاد درد و ناراحتی فراوان برای بیمار مبتلا، درمان آن نیز پیچیده می‌ گردد. در حالت مزمن، درمان شقاق غالبا نیازمند جراحی است که هم هزینه زیادی دارد و هم نیازمند مراقبت ‌های بیشتری است.

دکتر شقاق می ‌تواند با توجه به وضعیت متفاوت بیماران (از نظر عوامل به وجود آورنده بیماری و سبک زندگی) درمان را شخصی سازی نماید. در نتیجه مانع بازگشت شقاق و مزمن شدن آن در بیمار مبتلا به شقاق شود.

انتخاب بهترین دکتر شقاق

در زمینه انتخاب بهترین دکتر شقاق تجربه و تخصص حرف اول را می ‌زنند. چندین بیماری مختلف قادرند به طور همزمان ناحیه مقعد را تحت تاثیر خود قرار دهند. برخی از آنها علائم مشترکی دارند که باید توسط متخصص جراحی تفکیک شوند.

جراحی که درمان اصلی برای شقاق مزمن است نیاز به مهارت بسیار بالایی دارد.  با وجود اینکه جراحی درصد موفقیت بسیار خوبی برای درمان شقاق مزمن دارد ولی کوچکترین خطا می‌تواند منجر به آسیب دیدن عضله اسفنکتر مقعدی و در نتیجه بی اختیاری مقعد بیمار گردد.

علاوه بر این باید هنگام انتخاب بهترین دکتر شقاق فاکتورهایی چون استفاده از تکنیک ‌ها و درمان ‌های نوین نیز مد نظر قرار داده شوند. پزشک شقاق مسلط بر درمان‌ های نوین می ‌تواند بسیاری از موارد مزمن شقاق مقعدی را با لیزر درمانی رفع نماید. در نتیجه عوارض ناخواسته جراحی تا حد زیادی کاهش می ‌یابد.

بهترین دکتر شقاق برای جراحی و لیزر

دکتر زهرا سعادتی متخصص جراحی و لیزر بیماری ‌های مقعدی مانند شقاق، هموروئید، آبسه، کیست مویی و فیستول می ‌باشند. ایشان دارای بورد تخصصی جراحی عمومی از دانشگاه شهید بهشتی هستند. دکتر سعادتی دوره‌ های تخصصی جراحی با لیزر را در خارج از کشور گذرانده ‌اند.

دکتر زهرا سعادتی در حال حاضر خدمات درمانی خود را به صورت تخصصی با لیزر و به طور و ویژه برای درمان بیماری‌ هایی چون هموروئید، آبسه، کیست مویی و فیستول ارائه می‌ دهند. سالها تجربه در کنار افزایش مهارت و به کارگیری روش‌های نوین درمانی موجب موفقیت چشمگیر ایشان در درمان بیماری‌ های مقعدی و رضایت کامل بیماران شده است. لیزر شقاق توسط دکتر سعادتی بدون عود و بازگشت انجام می شود.

The post بهترین دکتر شقاق appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

بیرون زدگی مقعدی بدون خونریزی

بیرون زدگی مقعد بدون خونریزی می تواند نشانه هموروئید باشد. ممکن است شما به هموروئید داخلی درجه 4 مبتلا شده باشید.  این نوع هموروئید معمولا درد و خونریزی ندارد و پایه های هموروئید در داخل مقعد ایجاد شده است. سپس به بیرون مقعد پرولاپس شده است. به این هموروئید پرولابه هم می گویند.

از آنجایی که داخل مقعد پایانه های عصبی درد کمتری دارد بیمار درد هموروئید را احساس نمی کند. به همین دلیل بیورن زدگی مقعدی بدون خونریزی و درد می تواند از علائم هموروئید داخلی پرولابه باشد.

برای درمان هموروئید داخلی بیرون زده و پرولابه تنها روش درمانی پیشنهادی عمل جراحی یا لیزر هموروئید می باشد. البته با لیزر پرتوان که در این روش با برداشتن کامل پاکه هموروئید یا بواسیر انجام می شود.

یکی دیگر از علل بیرون زدگی مقعدی بدون خونریزی پرولاپس رکتوم است. این بیماری به افتادگی رکتوم نیز شناخته می شود و معمولا با لیزر درمان نمی شود. بسیار مهم است که پرولاپس رکتوم از هموروئید تشخیص داده شود. زیرا روش های درمانی بسیار مت

بیرون زدگی مقعدی بدون خونریزی اما همراه با درد می تواند نشانه هموروئید خارجی باشد. این بیماری روی خط دندانه ای مقعد یا بیرون آن ایجاد می شود. در این ناحیه حسگرهای عصبی درد فراوان است. به همین دلیل بیمار درد شدید مقعدی را در هر حالت تجربه می کند. برای این بیماران بسیار مهم است که روی صندلی نرم یا بالش طبی و دونات شکل بنشینند در غیر این صورت نشستن برای آنها بسیار دردناک و غیر قابل تحمل خواهد بود.

برای درمان این وضعیت علاوه بر اصلاح وضعیت نشستن مراقبت های خانگی درمان هموروئید و دریافت داروی مناسب به مدت 10 روز توصیه می شود. اگر به موقع اقدام شود نیازی به عمل جراحی هموروئید یا لیزر بواسیر نخواهد بود.

علت بروز هموروئید داخلی معمولا یبوست مزمن است. که اگر در همان مراحل اولیه تشخیص داده شود و بیرون زده نشود با درمان های خانگی علائم برطرف می شود.

بیرون زدگی مقعدی با خونریزی

اگر بیرون زدگی مقعدی همراه با خونریزی باشد هم می تواند نشانه هموروئید باشد و هم هموروئید همراه با شقاق. هرچند که برخی بیماران دچار خونریزی همراه با اسکین تگ یا گوشت اضافه مقعدی هم می باشند. این بیماران فقط به شقاق مقعدی مبتلا می باشند. اسکین تگ شقاق با دارو درمان نمی شود و لازم است با عمل جراحی یا لیزر پرتوان برداشته شود.

معمولا این دسته از بیماران علاوه بر علائم فوق دچار تنگی و اسپاسم مقعد نیز می شوند. مشکل اساسی این بیماران این است که اگر مدفوع نرمی هم داشته باشند باز هم دچار اختلال در دفع می باشند. ممکن است مدفوع بسیار باریک باشد. یا حتی ممکن است بیمار تصور کند که دچار سندرم دفع سخت شده باشد. اما این اختلال در دفع ناشی از زخم شقاق و در نهایت تنگی بیش از اندازه دهانه مقعد است.

اگر بیمار به شقاق در مرحله اول مبتلا باشد و هموروئید نیز از نوع خارجی باشد با مصرف دارو امکان درمان بیماری وجود دارد. همانطور که قبلا اشاره شد گوشت اضافه، بیرون زدگی های داخلی مقعد که به بیرون مقعد افتاده است و اسکین تگ ها با دارو درمان نمی شوند و عمل جراحی یا لیزر پرتوان برای برداشتن آنها ضروری است.

اگر بیماری هموروئید و شقاق در هر مرحله ای که هست درمان نشود دچار عوارض دیگری نیز خواهید شد. برای مثال زخم شقاق بسیار مستعد عفونی شدن و حتی بروز آبسه مقعدی می باشد. در ادامه آبسه ها به فیستول مقعدی تبدیل می شوند و عفونت در ناحیه مقعد و حتی بافت های مجاور منتشر خواهد شد.

بنابراین اگر با بیرون زدگی و خونریزی مقعدی مشکلی ندارید و به دلیل ترس و خجالت به پزشک مراجعه نمی کنید در آینده دچار عوارضی خواهید شد که مجبور به جراحی می شوید.

علت شقاق و هموروئید معمولا یبوست مزمن، مشکلات گوارشی، شغل های نشسته و یا ایستاده است. همچنین زایمان و بارداری نیز از دیگر علل شایع بروز شقاق و هموروئید می باشد.

The post انواع بیرون زدگی مقعد علت و درمان appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

اگر کمتر از 6 هفته است که به زخم شقاق مبتلا شده اید می توانید به درمان شقاق در خانه امیدوار باشید. اما اگر بیش از 6 هفته است که به شقاق مبتلا شده اید لازم است داروی قوی برای شقاق مصرف کنید. حدود 40 درصد از شقاق ها بعد از 6 هفته و در مرحله مزمن تشخیص داده می شوند.

50 درصد افراد مبتلا به شقاق با رژیم غذایی پرفیبر، حمام سیتز و مصرف دارو درمان می شوند و نیازی به جراحی نخواهند داشت. بنابراین برای درمان شقاق در خانه به سرعت اقدام کنید و در صورت نیاز از یک متخصص داروی مناسب و به جا دریافت کنید.

آیا درمان شقاق در منزل امکان دارد؟

جواب این سوال به چندین فاکتور مختلف بستگی دارد. تحت شرایطی می ‌توان از درمان خانگی شقاق برای مواردی چون شقاق غیر مزمن، سطحی، شقاقی که برای اولین بار ایجاد شده است و در شرایطی که فرد بیماری زمینه ‌ای خاصی ندارد سود جست.

درمان شقاق در خانه برای موارد زیر توصیه نمی ‌شود:

• بیمارانی که شقاق مزمن عود کننده و بازگشتی دارند.
• افرادی که بیماری زمینه ‌ای مانند HIV و دیابت دارند.
• در مواردی که شقاق مزمن و عمیق است و دارای درد و خونریزی بالایی است.
• وجود عفونت و آبسه همراه شقاق

روش‌های درمان شقاق در خانه

به طور کلی درمان خانگی شقاق شامل:

1. اصلاح سبک زندگی
2. استفاده از داروهای گیاهی مثل شیاف آلوئه ورا
3. استفاده از داروهای OTC
4. رعایت بهداشت مقعد
5. استفاده از حمام سیتز
6. افزایش مصرف آب و فیبر غذایی
7. مصرف داروها یا خوراکی های ملین و نرم کننده مدفوع

تغییر سبک زندگی

تعداد زیادی از موارد بروز شقاق مقعدی در اثر سبک زندگی ناسالم است. در درمان خانگی شقاق باید این عادات و رفتارهای پرخطر را حذف کرد مانند:

• کم تحرکی و نشستن طولانی مدت در یک مکان: ورزش منظم ضمن افزایش سرعت بهبودی شقاق مانع بروز آن نیز می ‌شود.
• تغییر رژیم غذایی: استفاده بیشتر از غذاهای دارای فیبر بالا مانند سبزیجات و میوه ‌ها، افزایش نوشیدن مایعات و پرهیز از مصرف مواد غذایی که مدفوع را سفت و زبر می‌کنند مانند انواع آجیل، انار.
• رعایت بهداشت مقعد: استفاده نکردن از دستمال توالت زبر و عطردار، پرهیز از آب خیلی سرد و داغ برای پاک کردن مقعد، زور نزدن هنگام دفع مدفوع.

حمام سیتز برای درمان شقاق در خانه

یکی از روش ‌های رایج درمان شقاق در خانه انجام حمام سیتز می ‌باشد. ثابت شده است که حمام سیتز از چند طریق مختلف باعث بهبودی شقاق مقعدی می‌گردد. اول اینکه موجب شل شدن عضله اسفنکتر مقعدی می ‌شود در نتیجه مقدار خونرسانی را به ناحیه آسیب دیده افزایش می‌ دهد. افزایش خونرسانی نقش حیاتی و محوری در بهبودی شقاق دارد.

از طرف دیگر حمام سیتز می ‌تواند برخی از عوارض و علائم شقاق مقعدی مانند خارش، درد و تحریک را کاهش دهد. حمام سیتز را می ‌توان فقط با آب گرم انجام داد یا با آب گرم حاوی برخی از داروهای تجویزی. مدت زمان این درمان غالبا بین 15 تا 20 دقیقه در روز می ‌باشد.

استفاده از نرم کننده‌ های مدفوع

نرم کننده ‌های مدفوع مانع ایجاد مدفوع سفت و خشک می ‌شوند که از دلایل شایع ایجاد شقاق مقعدی است. برای درمان خانگی شقاق می‌ توانید داروهای نرم کننده مدفوع بدون نسخه (OTC) را تهیه نمایید یا اینکه از برخی مواد غذایی و گیاهان دارویی که خاصیت ملین کنندگی دارند استفاده کنید.

استفاده از داروهای موضعی

برای رفع علائم اذیت کننده شقاق مقعدی مانند درد و خارش می ‌توان از داروهای OTC موضعی استفاده نمود. مانند کرم هیدروکورتیزون، وازلین، پماد زینک و ترمیم کننده های زخم.

تا چه موقع درمان خانگی شقاق را ادامه دهیم؟

بسته به میزان شدت و نوع شقاق، طول مدت درمان خانگی شقاق می تواند از یک هفته تا یک تا چند ماه متفاوت باشد. در مواردی که شقاق از نوع مزمن است زمان لازم برای درمان بیشتر می ‌شود.  معمولا اگر مدت درمان بیشتر از 8 هفته طول بکشد مزمن تشخیص داده می‌ شود.

اگر با وجود انجام درمان ‌های خانگی شقاق که در بالا ذکر شد علائم بیماری تسکین نیابند یا بدتر شوند (مانند درد، خونریزی، خارش) باید بیمار به پزشک مراجعه کند. درمان نامناسب می‌تواند یک شقاق عادی را به یک بیماری مزمن و پیچیده تبدیل نماید.

جمع بندی

درمان‌های خانگی شقاق می‌توانند برخی از عوامل رایج ایجاد این بیماری را مانند یبوست، کم آبی بدن، عدم بهداشت مقعد و … را برطرف نمایند. در نتیجه استفاده از این درمان‌ها در مواردی که شقاق مقعدی مزمن و پیچیده نیست می‌توانند موثر واقع شوند.

The post درمان خانگی شقاق با 7 روش ساده appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

میزان تاثیر درمان شقاق با قرص

به طور کلی شقاق دارای دو مرحله حاد و مزمن است. در مرحله حاد می ‌توان با مصرف دارو و تغییر سبک زندگی بیماری را درمان کرد. اما درمان شقاق با قرص برای مرحله مزمن این بیماری موثر نیست و نیاز به درمان ‌های تخصصی تری مانند جراحی دارد.

علاوه بر این برای تاثیرگذاری درمان شقاق با قرص بیمار باید تغییراتی را در رژیم غذایی و سبک زندگی خود ایجاد نماید و تنها با مصرف دارو و قرص نمی ‌توان به بهبودی کامل رسید. با در نظر گرفتن این چند نکته به موضوع درمان شقاق با قرص می ‌پردازیم.

مصرف قرص برای کنترل علائم شقاق

بروز درد در ناحیه مقعد از جمله علائم بارز شقاق مقعدی است که هنگام دفع مدفوع به اوج خود می ‌رسد و برای مدتی ادامه می ‌یابد. در این زمینه می ‌توان از برخی قرص‌ های مسکن مانند استامینوفن و ایبوپروفن استفاده نمود. البته این دست از قرص ‌ها بیشتر برای درد و کسالت عمومی بیماری خوب هستند. برای درد شدید بهتر است از مسکن ‌های موضعی مانند پماد لیدوکائین استفاده شود.

مصرف قرص برای درمان یبوست

یبوست و خشکی مدفوع از عوامل اصلی ایجاد شقاق و همچنین مزمن شدن شقاق هستند چرا که با تازه سازی زخم مانع بهبودی آن می ‌شوند. در این زمینه می‌ توان از قرص ‌ها و داروهای ضد یبوست و نرم کننده مدفوع استفاده نمود. مصرف بیشتر سبزیجات و میوه ‌ها به همراه نوشیدن مایعات سالم نیز تا حد زیادی می ‌توانند در برطرف کردن یبوست و خشکی مدفوع موثر واقع شوند.

درمان شقاق با قرص برای رفع اسپاسم عضله مقعدی

با ایجاد شقاق مقعدی یک اتفاق مهم دیگر نیز می‌ افتد و آن اسپاسم غیر طبیعی عضله اسفنکتر داخلی مقعد است. این اسپاسم ضمن تشدید درد مانع بهبودی زخم نیز می ‌شود چرا که هم جریان خون رسانی را تضعیف می‌کند و هم فشار مضاعفی به زخم وارد می‌کند.

قرص نیفدیپین و دیلتیازم برای شل کردن عضله اسفنکتر مقعدی و افزایش خونرسانی موثر هستند. با این وجود توصیه می‌ شود برای جلوگیری از عوارض جانبی ناخواسته با دستور پزشک مصرف شوند یا از فرم موضعی آنها استفاده گردد.

کنترل عفونت شقاق با قرص

بخشی از درمان شقاق با قرص اختصاص به کنترل عفونت دارد. زخم شقاق مقعدی به شدت در معرض عفونی شدن است. عفونت مانع بهبودی زخم می‌گردد و می ‌تواند موجب آسیب بافت شود. در نتیجه در صورت بروز نیاز به درمان فوری دارد. برای کنترل عفونت می ‌توان از قرص ‌های آنتی ‌بیوتیکی مانند سفیکسیم، سفالکسین، سفادروکسیل، مترونیدازول و … استفاده نمود. به علاوه مصرف آنتی‌ بیوتیک می ‌تواند التهاب و تورم موجود در محل شقاق مقعدی را کاهش دهد.

هرچند که مصرف آنتی بیوتیک به شکل خوراکی توصیه نمی شود. زیرا آنتی بیوتیک منجر به بروز مشکلات گوارشی و کم آبی می شود. همین امر موجب تغییر شکل مدفوع و یبوست می شود که خود تشدید کننده زخم شقاق می باشد. اگر مجبور هستید که از آنتی بیوتیک به شکل خوراکی استفاده کنید حتما مقدار آب و فیبر مصرفی را افزایش دهید.

قرص های گیاهی برای شقاق

استفاده از قرص برای شقاق شامل داروهای گیاهی نیز می ‌شود. در حال حاضر چندین نوع قرص گیاهی در بازار وجود دارد که برای بیماری ‌های عروقی مفید هستند. این قرص ‌ها دارای خواص ضد التهابی، ضد درد و ضد ورم می‌ باشند. روهمورین و ونوویتال نیز از این دست قرص ‌های گیاهی هستند که برای درمان شقاق غیر مزمن نیز توصیه شده ‌اند.

همچنین استفاده از قرص های سبزیجات و فیبر برای بیمارانی که امکان استفاده از میوه و سبزیجات تازه را ندارند می تواند بسیار کمک کننده باشد.

سخن آخر در مورد درمان شقاق با قرص

شقاق مقعدی در مراحل ابتدایی وضعیت پیچیده ای نیست و با اقدامات مناسب درمانی و به موقع می ‌توان آن را رفع کرد. درمان شقاق با قرص برای کنترل برخی از عوامل درگیر در این بیماری مفید می ‌باشد. با این وجود بهتر است درمان شقاق تحت نظر یک پزشک انجام شود. چرا که اگر شقاق از وضعیت حاد به مزمن پیشرفت کند درمان آن بسیار سخت و پرهزینه می‌گردد و در برخی موارد می‌تواند منجر به بی‌اختیاری شود.

The post درمان شقاق مقعدی با قرص appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

تفاوت شقاق و فیستول در ساختار

تفاوت شقاق و فیستول در شکل ظاهری آنها بسیار مشهود است. شقاق یک ترک یا پارگی در مقعد است که موجب علائمی چون خارش، درد، سوزش و خونریزی می ‌شود. اما فیستول یک کانال اضافی است که داخل مقعد را به قسمت ‌های دیگر بدن مانند واژن و یا سطح پوست باز می‌کند. در واقع فیستول یک مسیر جدید ایجاد می‌ نماید که از قبل وجود نداشته است. فیستول مقعدی با علائمی مثل ترشح و خونریزی و درد و مشاهده سوراخ در نزدیکی مقعد تشخیص داده می شود.

تفاوت شقاق و فیستول در نحوه ایجاد

دیگر تفاوت شقاق و فیستول در نحوه ایجاد آنها است. شقاق غالبا در اثر یک تروما یا فشار ناگهانی (زایمان، بارداری، جسم خارجی) و یا بروز بیماری ‌هایی چون اسهال طولانی مدت، بیماری التهابی کولون، اچ آی وی و  یبوست مزمن ایجاد می‌ شود.

در حالی که عمده ‌ترین عامل ایجاد فیستول مقعدی بروز آبسه و عفونت در ناحیه مقعد است. با پیشرفت آبسه و عمیق شدن آن یک تونل یا کانال ایجاد می ‌شود. از دیگر عوامل ایجاد کننده فیستول می ‌توان به سرطان، بیماری کرون، پرتو درمانی و داشتن سابقه جراحی روده اشاره نمود.

تفاوت شقاق با فیستول در علائم

بروز درد، خونریزی و ناراحتی به خصوص در هنگام اجابت مزاج (در ناحیه مقعد) از جمله علائم مشترک شقاق و فیستول است. با این وجود تفاوت شقاق و فیستول را می‌توان در سایر علائم مشاهده نمود.

برای مثال علائمی چون تب، عفونت، بی ‌اختیاری (نشت مدفوع از فیستول) بیشتر در فیستول مقعدی دیده می ‌شوند. اگر فیستول به واژن باز شده باشد شاهد عفونت واژن خواهیم بود.

معمولا زخم شقاق منجر به بروز اسپاسم و تنگی مقعد به خصوص در حین حرکت مدفوع بر روی زخم می شود.

تفاوت و شباهت در تکنیک‌ های تشخیصی

با وجود تفاوت شقاق و فیستول از لحاظ ظاهر و نحوه ایجاد اما برخی از تکنیک‌ های تشخیص فیستول و شقاق مشابه است، مانند: معاینات فیزیکی (معاینه دیجیتال رکتوم و بررسی علائم ظاهری)، بررسی سوابق پزشکی و انجام آزمایشاتی چون آنوسکوپی است.

آزمایشاتی مانند کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی و پروکتوسکوپی می ‌توانند برای تشخیص دقیق ‌تر شقاق مقعدی به کار روند. پیدا کردن آبسه مقعدی در معاینات فیزیکی تا حدود زیادی می‌ تواند نشان دهنده وجود فیستول باشد. اگر فیستول با معاینات فیزیکی اولیه قابل تشخیص نباشد پزشک می ‌تواند از آزمایشاتی چون: اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) ، فیستولوگرافی، MRI و سونوگرافی بهره بگیرد.

تفاوت در درمان شقاق و فیستول

تفاوت شقاق و فیستول در رویکردهای درمانی زیاد است. بنابراین مرحله تشخیص باید با دقت بالا صورت گیرد. درمان شقاق در مراحل اولیه که غیر مزمن است اغلب با درمان‌ های خانگی، درمان ‌های موضعی تجویزی و OTC و همچنین تنظیم رژیم غذایی قابل درمان است.

اما در مقابل فیستول درمان خانگی ندارد و نمی ‌توان سرخود آن را درمان کرد. شقاق نیز در مراحل مزمن نیاز به درمان‌ های پزشکی تخصصی ‌تر مانند انواع عمل جراحی شقاق، لیزر شقاق و تزریق بوتاکس دارد. در این مرحله نمی‌توان آن را با درمان های خانگی و OTC از بین برد.

مهمترین تفاوت فیستول با شقاق از لحاظ درمان این است که بر خلاف شقاق درمان ‌های خانگی در مورد فیستول موثر واقع نمی ‌شوند و نیاز به رویکرد درمانی حرفه ‌ای تری دارد. اگر فیستول هنوز کامل شکل نگرفته و در مرحله آبسه باشد می ‌توان با تجویز آنتی بیوتیک و تخلیه آبسه آن را درمان نمود. در مواردی که فیستول کاملا شکل گرفته علاوه بر آنتی بیوتیک پزشک ممکن است از تکنیک‌ های درمانی زیر استفاده نماید:

استفاده از ستون (seton): در اینجا ستون یک ماده نرم مانند نخ جراحی یا ماده‌ای سیلیکونی و یا نایلونی است که پزشک آن را از داخل فیستول رد می‌کند. در این حالت مواد داخل فیستول که مانع بهبودی‌ آن هستند تخلیه گشته و کانال بسته می ‌شود.

عمل جراحی فیستولوتومی: تکنیک‌ های مختلفی برای عمل جراحی فیستول وجود دارد مانند بستن یک طرف کانال فیستول و یا باز کردن و تخلیه کامل آن.  بهتر است جراحی با لیزر پرتوان انجام شود. معمولا لیزر فیستول مقعدی برای انواع این بیماری کاربرد دارد.

The post تفاوت شقاق و فیستول appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

چرا موضوع درمان شقاق با ویتامین ای مطرح شده است؟

ویتامین‌ ها به دلیل داشتن خواص آنتی اکسیدانی و تنظیم فرآیندهای سلولی و مولکولی بسیار مورد توجه محققین در حوزه ‌های پزشکی و زیست شناسی قرار گرفته‌ اند. از آنجا که برخی تحقیقات دانشگاهی مدعی تاثیر مثبت ویتامین ای برای بهبود زخم ‌ها شده ‌اند گزینه درمان شقاق با ویتامین ای نیز مطرح شده است.

با این وجود تعداد تحقیقات علمی که به صورت ویژه موضوع درمان شقاق با ویتامین ای را مورد بررسی و تایید قرار دهند بسیار محدود و ناکافی بوده است. آزمایشات صورت گرفته بیشتر روی حیوانات آزمایشگاهی بوده است تا انسان.

در واقع بیشتر مباحث در زمینه درمان شقاق با ویتامین ای به تجربیات شخصی افراد بر می‌گردد. از آنجا که نحوه بروز و شدت شقاق مقعدی در افراد مختلف یکسان نیست نمی ‌توان برای همه افراد مبتلا یک نسخه پیچید.

با این وجود برخی از تحقیقات علمی آکادمیک تاثیر مثبت و چند جانبه ویتامین ای (به صورت تزریقی) برای درمان زخم ‌های سوختگی تایید نموده ‌اند.

درمان شقاق با ویتامین ای برای چه کسانی مفید است؟

درمان شقاق با ویتامین ای بیشتر یک درمان خانگی محسوب می‌ شود تا پزشکی. درمان‌ های خانگی و درمان شقاق با قرص اغلب برای شقاق غیر مزمن مفید هستند و تا حدی جواب می ‌دهند. اگر بهبودی شقاق مقعدی با وجود درمان بیش از 8 هفته طول بکشد و یا اینکه بعد از بهبودی دوباره ظاهر شود از نوع شقاق مزمن است و نیاز به درمان پزشکی تخصصی دارد.

عامل ایجاد کننده شقاق مقعدی و وضعیت کلی سلامتی فرد نیز در میزان تاثیرات درمانی ویتامین ای برای شقاق بسیار تاثیر گذار هستند. اگر بیمار همراه با شقاق مقعدی درگیر یک بیماری مزمن یا جدی (سیفلیس، دیابت، HIV و …) باشد نمی ‌توان با صرف استفاده از ویتامین ای شقاق را به طور کامل درمان کرد.

در مجموع این روش بیشتر برای شقاق مقعدی غیر مزمن و ساده ممکن است موثر باشد.

نحوه استفاده از ویتامین ای برای درمان شقاق

اگر با وجود استفاده از ویتامین ای برای شقاق علائم شما مانند درد، خارش و خونریزی بهبود نیافت یا بدتر شد حتما به پزشک مراجعه فرمایید.

ویتامین ای را می‌توان به صورت قرص و کپسول از داروخانه ‌ها تهیه نمود. سپس مراحل زیر را برای استفاده از ویتامین ای طی کنید:

1. دستان خود را با الکل ضد عفونی نمایید.
2. برای استعمال موضعی محتوای داخل کپسول را با یک چاقوی ضدعفونی خارج نمایید.
3. روغن حاوی ویتامین ای یک کپسول را روی زخم شقاق بمالید.
4. این عمل را در هر 6 یا 8 ساعت به مدت 5 روز تکرار کنید.
5. بعد از هر اجابت مزاج استفاده از ویتامین ای را تمدید کنید.

عوارض استفاده از ویتامین ای برای شقاق

ممکن است بیمار با  اولین استفاده از ویتامین ای علائمی از حساسیت پوستی را مشاهده کند. بنابراین برای استفاده از این کپسول بهتر است مقداری از آن را روی پوست دست آزمایش کنید. همچنین در برخی از بیماران ایجاد راش و حساسیت پوستی بعد از چند بار استفاده مشاهده شده است. در صورت مشاهده هرگونه علامت قرمزی و خارش و التهاب حتما مصرف ویتامین ای را قطع کنید.

در برخی از بیماران نیز عوارض سردرد، سرگیجه و تهوع گزارش شده است که معمولا در استفاده موضعی کمتر مشاهده می شود.

آیا تنها استفاده از ویتامین ای برای شقاق کافی است؟

خیر، علاوه بر انجام درمان دارویی شقاق یا درمان خانگی شقاق (مانند درمان شقاق با ویتامین ای) بیمار باید نکاتی درباره رژیم غذایی و سبک زندگی خود را رعایت نماید. خط اول درمان شقاق داشتن مدفوع طبیعی است. برای نرم و روان شدن مدفوع و همچنین تنظیم حرکات روده خوردن سبزیجات و میوه‌ ها باید افزایش یابد. انجام ورزش منظم نیز می ‌تواند تا حد زیادی در بهبودی و جلوگیری از بازگشت شقاق موثر باشد.

در واقع بدون تغییر سبک زندگی و رعایت برخی نکات مهم در این زمینه هر نوع درمان شقاق می‌تواند با شکست مواجه شود.  زمانی که شقاق مزمن به درمان دارویی و خانگی جواب ندهد و خونریزی و زائده داشته باشد عمل جراحی شقاق پیشنهاد خواهد شد. هرچند که امروزه لیزر شقاق با لیزر پرتوان جایگزین مناسبی به جای این روش می باشد.

جمع بندی

درمان شقاق با ویتامین ای یکی از گزینه‌ های درمانی مطرح شده بین بیماران و در سطح عموم است که شواهد علمی و بالینی کمی برای پشتیبانی از آن وجود دارد. در بهترین حالت استفاده از ویتامین ای برای شقاق یک درمان خانگی برای شقاق مقعدی ساده محسوب می‌گردد که نمی ‌توان از این روش برای بهبود کامل شقاق مزمن و برگشتی کمک گرفت.

The post درمان شقاق با ویتامین ای appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

درمان دارویی شقاق

درمان دارویی شقاق با چند هدف کلی صورت می‌ گیرد:

1. کنترل علائم بیماری (مانند درد، اسپاسم، خارش و سوزش).
2. کمک به روند بهبودی زخم (مانند افزایش جریان خون به ناحیه).
3. برطرف کردن عوامل دخیل در ایجاد و تداوم شقاق مقعدی (مانند یبوست، عفونت و اسپاسم عضله اسفنکتر مقعدی).

کنترل علائم بیماری شقاق با دارو

یکی از جنبه های بسیار ناراحت کننده شقاق مقعدی وجود علائم این بیماری به خصوص درد است. درد به ویژه هنگام دفع مدفوع خود را نشان می‌ دهد و می ‌تواند تا مدتی بعد از دفع ادامه داشته باشد. بنابراین بخشی از درمان دارویی شقاق روی کنترل علائم این بیماری متمرکز است.

در این زمینه می ‌توان از مسکن‌ هایی چون ایبوپروفن، ادویل و استامینوفن برای درد عمومی و ناراحتی کلی بدن استفاده نمود و برای درد شارپ ناحیه مقعد از مسکن ‌های موضعی چون ژل لیدوکائین 2 درصد برای دفع مدفوع تا 3 مرتبه در روز استفاده کرد. برای کاهش خارش و سوزش شقاق مقعد  نیز می توان از مسکن های ذکر شده استفاده کرد.

درمان دارویی شقاق برای رفع عوامل دخیل در شقاق

ممکن است عوامل دخیل در شقاق بر اثر یبوست، اسپاسم عضله حلقوی مقعد و عفونت منجر به تشدید بیماری شوند. به همین دلیل علاوه بر مصرف دارو برای ترمیم و درمان زخم شقاق لازم است برای رفع و درمان این عوامل نیز اقدام نمایید. درمان شقاق با قرص و داروهای زیر صرفا تحت نظر متخصص انجام می شود.

شل کننده ‌های عضله اسفنکتر مقعدی

چندین عامل مختلف در ایجاد و تداوم شقاق مقعدی دخیل هستند که یکی از مهمترین آنها انقباض غیر طبیعی و سفت شدن اسفنکتر حلقوی مقعدی است. این انقباض ضمن فشار آوردن به زخم و پارگی موجب محدود شدن خونرسانی به ناحیه آسیب دیده می‌گردد که مانعی جدی در روند بهبودی شقاق است.

در نتیجه در درمان شقاق برخی از داروها به صورت ویژه برای شل کردن عضله اسفنکتر مقعد استفاده می شوند مانند: نیتروگلیسیرین، داروهای فشار خون مانند نیفیدیپین یا دیلتیازم، تزریق بوتاکس و بلاک کننده های کانال کلسیم. شل کردن عضله حلقوی مقعد نه تنها زمینه بهبودی شقاق را فراهم می ‌سازد (با افزایش خونرسانی و کاهش فشار) بلکه می ‌تواند تا حد زیادی درد را کاهش دهد.

درمان شقاق با تزریق بوتاکس نیز یکی از روش های کاربردی برای بیمارانی است که امکان جراحی یا لیزر ندارد. یا به هر دلیلی پزشک معالج تشخیص می دهد که با فلج کردن موقتی برخی عضلات مقعد احتمال درمان و بهبودی بیمار وجود دارد.

پماد نیفیدیپین 0.2 درصد برای کاهش اسپاسم برای 2 بار در روز و به مدت 4 تا 6 هفته تجویز می شود.

ملین ‌ها و نرم کننده‌ های مدفوع

از دیگر عوامل مهم دخیل در ایجاد شقاق مقعدی، سفت و خشک بودن بیش از حد مدفوع و همچنین مبتلا بودن به یبوست است. در این زمینه درمان دارویی شقاق شامل استفاده از نرم کننده‌ های مدفوع (ملین‌ها) مانند دوکوزات سدیم، شیر منیزیم، سیترات سدیم، پودر پیدرولاکس، قرص بیزاکودیل می ‌باشد.

نکته بسیار مهم در این زمینه این است که استفاده از ملین‌ ها نباید به صورتی باشد که منجر به اسهال گردد. اسهال وضعیت شقاق مقعدی را بدتر می‌ کند. بنابراین باید از دوز کم شروع کرد تا به حد مطلوب رسید.

درمان دارویی شقاق برای کنترل عفونت

شقاق مقعدی به شدت مستعد عفونی شدن است و اگر عفونی شود روند بهبودی آن مختل گشته و به سمت مزمن شدن پیش می رود. به همین دلیل بخشی از درمان دارویی شقاق به کنترل عفونت اختصاص دارد. استفاده از آنتی بیوتیک ‌ها ضمن کنترل عفونت، موجب کاهش التهاب و علائمی چون خارش و درد نیز می ‌شود. در این مورد می ‌توان به آنتی بیوتیک ‌هایی چون سفازولین، سفیکسیم، سفادروکسیل، سفالکسین و غیره اشاره نمود. آنتی بیوتیک‌ ها می ‌توانند به صورت موضعی یا سیستمیک مورد استفاده قرار گیرند.

پماد تتراسایکلین برای شقاق یکی از داروهای موضعی رایج برای کنترل عفونت شقاق می باشد. از آنجایی که مصرف خوراکی آنتی بیوتیک ها منجر به بروز یبوست و مشکلات گوارشی می شود معمولا مصرف موضعی آنتی بیوتیک نسبت به مصرف خوراکی ارجح است. بهترین پماد برای درمان شقاق تلفیقی از پمادهای قوی برای درمان علائم درد، سوزش، خارش و اسپاسم است.

چند نکته در مورد درمان دارویی شقاق

در مورد درمان دارویی شقاق باید گفت که مصرف برخی از داروها در این زمینه نیاز به تجویز پزشک دارد مانند داروهای کنترل کننده فشار خون. مصرف اشتباه این دست از داروها می ‌تواند عوارض جدی در پی داشته باشد. در برخی از موارد می ‌توان درمان ‌های خانگی را پیش از استفاده از دارو انجام دارد. برای مثال به جای استفاده از ملین‌ ها می ‌شود اول مصرف سبزیجات و مایعات را برای رفع خشکی مدفوع امتحان نمود و در صورت نتیجه نگرفتن رو به داروها آورد.

نکته دیگر اینکه درمان دارویی شقاق غالبا برای موارد غیر مزمن جواب می ‌دهد. اگر شقاق از مرحله حاد به مزمن پیشرفت نماید باید از درمان ‌های تخصصی‌ تری مانند عمل جراحی شقاق و لیزر شقاق استفاده نمود.

روش لیزر شقاق با لیزر پرتوان دی اکسید کربن نیاز به مهارت بالای متخصص جراحی در این زمینه دارد.

علاوه بر داروی شقاق شما می توانید از مکمل های غذایی نیز برای بهبودی سریعتر زخم و پارگی شقاق سود ببرید. برای مثال: پروبیوتیک ها، مکمل های غذایی فیبر و سبزیجات، مکمل های تقویت کننده سیستم ایمنی بدن و بهبود دهنده ترمیم زخم.

The post درمان دارویی شقاق appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

درمان گیاهی و سنتی شقاق همراه با درمان های خانگی برای درمان شقاق حاد بسیار کاربردی است. اما برای شقاق مزمن که دارای اسکین تگ و زائده های گوشتی است درمان خانگی به تنهایی کاربردی نخواهد بود. بهتر است تگ شقاق و زائده ایجاد شده با جراحی یا لیزر برداشته شود و در کنار آن درمان های خانگی و گیاهی نیز انجام شود.

درمان سنتی شقاق

شقاق از دیرباز یکی از مشکلات شایع پزشکی در بین جوامع انسانی بوده است. به همین خاطر در گذشته درمان گیاهی و سنتی شقاق به شدت مورد توجه اطبا و دانشمندان قرار گرفته بود. در این زمینه ابن سینا و زکریای رازی پیشگام بوده‌اند و در کتاب‌ های خود (الحاوی و القانون) فصل‌هایی را به علت بروز و نحوه درمان شقاق اختصاص داده ‌اند.

بسیاری از مواردی که در این کتاب‌ ها برای درمان گیاهی و سنتی شقاق آمده است توسط علم پزشکی نوین نه تنها تایید گشته بلکه ضروری نیز شمرده شده‌ اند مانند تغییر سبک زندگی و تنظیم رژیم غذایی.

در طب سنتی یبوست به عنوان یکی از دلایل اصلی ایجاد شقاق ذکر شده به همین دلیل استفاده از خوراکی های ملین کننده و نرم کننده مدفوع برای درمان شقاق تجویز می ‌شده ‌اند و بسیار موثر هم بوده ‌اند.

در درمان سنتی شقاق استفاده از حمام سیتز (در آب گرم یا در آب حاوی عصاره های گیاهی) نیز بسیار توصیه شده است. حمام سیتز به صورت روزانه می تواند با خواص ضد عفونی، ضد درد و تسریع کننده بهبودی زخم سرعت درمان شقاق را افزایش دهد.

تنظیم رژیم غذایی در درمان سنتی شقاق نیز مورد توجه قرار گرفته است. بر همین اساس خوردن غذاهایی که هضم آنها آسان ‌تر است، حرکات روده را آرام کرده و هنگام دفع فشار کمتری به ناحیه مقعد وارد می‌کنند توصیه شده است. در این زمینه می ‌توان به خوردن ماست، سرکه سیب و سبزیجات دارای فیبر بالا اشاره نمود.

درمان گیاهی شقاق

گیاهان به دلیل داشتن خواص درمانی متعدد رکن اصلی طب سنتی را تشکیل می ‌دهند. استفاده از درمان گیاهی شقاق به این دلیل صورت می‌گیرد که گیاهان می ‌توانند چندین عامل که در ایجاد و تداوم شقاق نقش اصلی را دارند هدف قرار داده و از بین ببرند.

برای درمان شقاق در طب بوعلی سینا گیاهان را به چهار دسته ملین کننده (ضد یبوست)، نرم کننده مدفوع، التیام دهنده زخم و ضد التهاب تقسیم کرده است. این موضوع نشان می ‌دهد که در طب سنتی عوامل دخیل در ایجاد و بهبودی شقاق به خوبی شناخته شده بودند و روش‌ های درمانی ذکر شده در طب سنتی قابل اطمینان هستند.

گیاهان با خاصیت ضد التهابی

التهاب شدید یکی از دلایل اصلی مزمن شدن شقاق مقعد و به تاخیر افتادن بهبودی آن است. برخی از گیاهان دارای خاصیت ضد التهابی که در درمان گیاهی شقاق استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:

• پنیرک پف‌نبات یا گیاه ختمی:  ریشه و گل ختمی دارای خاصیت ضد التهابی است. برای درمان گیاهی شقاق به صورت حمام سیتز به کار می‌رود.
• افسنطین (Artemisia absinthium L): دارای خاصیت ضد التهابی و ضد اسپاسم است. به صورت نوشیدنی استفاده می‌ شود.
• صمغ گوگول (Commiphora mukul): به مقل ازرق نیز معروف است. هم به صورت خوراکی و هم موضعی برای درمان شقاق استفاده می‌گردد.

درمان گیاهی شقاق با گیاهان نرم کننده مدفوع

مدفوع خشک و زبر از دلایل اصلی بروز و همچنین جلوگیری از بهبود شقاق است. در این زمینه استفاده از گیاهان ضد یبوست و ملین کننده می‌ تواند بسیار موثر باشد مانند:

• شنبلیله (ضد التهاب و ملین کننده)
•  پنیرک قرمز با نام علمی Malva sylvestris L (ضد التهاب، ملین کننده، تسریع کننده سرعت بهبودی زخم)
• کره شی (ضد یبوست شدید، تنظیم حرکات روده)

گیاهان بهبود دهنده زخم

استفاده موضعی از برخی روغن‌ های گیاهی مانند روغن زیتون (همراه با موم و عسل) و همچنین ژل آلوئه ورا سرعت بهبود زخم شقاق را به شدت افزایش می‌دهد. دارا بودن خواص ضد عفونت، تحریک فرآیندهای زیستی دخیل در ترمیم زخم و تقویت سیستم ایمنی از جمله خواصی هستند که این گیاهان برای بهبودی شقاق ارائه می‌دهند. استفاده از روغن نارگیل نیز به بهبود سریعتر زخم شقاق و کاهش سوزش ناشی از شقاق کمک می کند. در این میان درمان شقاق با عسل نیز بسیار کاربردی است و علاوه بر جوش خوردن زخم شقاق خاصیت ضدباکتری نیز دارد که از تازه شدن زخم بر اثر حرکت مدفوع بر روی زخم جلوگیری می کند.

The post نحوه درمان گیاهی و سنتی شقاق appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

آیا درمان شقاق با عسل ممکن است؟

عسل دارای چندین فعالیت بیولوژیکی مختلف است که می‌توانند روند بهبودی شقاق مقعدی را افزایش دهند. از جمله خواصی که درمان شقاق با عسل را ممکن ساخته می ‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

• خاصیت آنتی باکتریایی عسل: یکی از مواردی که موجب مزمن و طولانی شدن ترمیم زخم‌ ها می ‌شود وجود عفونت است. عسل می‌تواند مانع رشد برخی از باکتری‌ ها مانند استافیلوکوکوس اورئوس و انتروکوک گردد. شقاق مقعدی به دلیل اینکه در معرض برخورد با باکتری ‌های موجود در روده است (که هنگام دفع مدفوع ناحیه مقعد را آلوده می‌کنند) می‌تواند به سرعت عفونی شود.
• ایجاد PH اسیدی: توانایی عسل در کاهش پی هاش موضعی ناحیه مقعد (به حدود 3.2) یکی از موارد مهم در درمان شقاق با عسل است در این حالت اکسیژن از خون ناحیه آسیب دیده آزاد می ‌شود که نقش مهمی در درمان و سرعت بهبودی زخم‌ دارد.
• ایجاد شیب اسمزی: غلظت بالای مواد قندی در عسل با جذب آب اضافه ناحیه آسیب دیده مانع تورم می ‌شود.

علاوه بر موارد بالا تحقیقات مختلف نشان داده ‌اند کسانی که از روش درمان شقاق با عسل استفاده می ‌نمایند درد کمتری را تجربه می‌کنند. البته تاثیر کاهش درد آن مشابه مسکن ‌های موضعی و سیستمیک موجود در بازار نیست ولی برای یک درمان خانگی و سنتی بسیار خوب است.

نحوه استفاده از عسل برای درمان شقاق

درمان شقاق با عسل می‌ تواند به دو صورت خوراکی و موضعی انجام شود. همانطور که در بالا توضیح داده شد استفاده موضعی از عسل با بروز خواصی چون کاهش پی اچ، خاصیت آنتی باکتریالی، ضد التهابی، ضد درد و … روند بهبودی شقاق را تسریع می کند.

شواهد علمی نشان می ‌دهند که مصرف خوراکی عسل به تنهایی یا همراه با روغن زیتون یا سرکه سیب می ‌تواند با کاهش و تنظیم حرکات روده و همچنین افزایش هضم غذا نقش مهمی در درمان خانگی شقاق داشته باشد.

در حالت استفاده موضعی می ‌توان برای افزایش تاثیرات درمانی عسل، آن را با روغن زیتون یا وازلین مخلوط  کرد. همچنین نتایج تحقیقات مختلف علمی حاکی از آن است که عسل در درمان برخی از بیماری‌ های پوستی مانند درماتیت پوشک، اگزما، پسوریازیس و عفونت‌ های قارچی موثر می ‌باشد.

میزان تاثیر درمان شقاق با عسل

میزان تاثیر درمان شقاق با عسل به چندین عامل بستگی دارد. این درمان جزء درمان‌ های خانگی شقاق محسوب می ‌شود. بنابراین نباید برای درمان شقاق مقعدی مزمن، عمیق و بازگشتی به تنهایی روی استفاده از عسل حساب باز کرد. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت شود.

همچنین کیفیت عسل تهیه شده در خواص درمانی آن تاثیر مستقیمی دارد. استفاده از عسل آلوده و بی‌کیفیت می‌ تواند نه تنها مفید نباشد بلکه تاثیر منفی داشته باشد.

برای گرفتن نتیجه درمانی قابل قبول حتما باید در کنار انجام درمان شقاق با عسل یکسری نکات مهم دیگر را نیز انجام دهید از جمله: اجرای رژیم غذایی متناسب با درمان شقاق، فعالیت بدنی منظم، رعایت بهداشت مقعد.

چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

جدا از موارد شقاق مقعدی مزمن و پیچیده که حتما باید تحت نظر پزشک درمان شوند، اگر پس از یک هفته تا 10 روز درمان شقاق با عسل نتوانست علائم این بیماری (مانند درد، سوزش و خونریزی) را کاهش دهد و یا پس از درمان بیمار دچار شقاق مقعدی بازگشتی شد حتما باید به پزشک مراجعه کند.

متخصص جراحی ممکن است برای شما دارو و پماد قوی تجویز کند و به شما توصیه کند که مراقبت های خانگی از شقاق را همچنان ادامه دهید. بهترین پماد برای شقاق نیز ممکن است برای برخی از انواع شقاق مزمن و دارای زائده کارساز نباشد. اما اگر با مصرف دارو نیز بهبودی حاصل نشد و دچار تگ پوستی شقاق مزمن یا اسپاسم شدید مقعد شدید لازم است نسبت به عمل جراحی شقاق اقدام نمایید. معمولا توصیه می شود این جراحی با لیزر شقاق که لیزر پرتوان دی اکسید کربن می باشد انجام شود.

The post درمان شقاق با عسل چگونه است؟ appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

تفاوت شقاق با هموروئید از لحاظ بافت شناسی

اولین و مهمترین تفاوت شقاق با هموروئید ماهیت متفاوت آنها است. شقاق یک پارگی یا بریدگی در پوست مقعد است. اما هموروئید به متورم و شل شدن رگ ‌ها و پاکه های داخل مقعد و رکتوم گفته می ‌شود.

هموروئید به طور کلی به هموروئید داخلی و خارجی تقسیم بندی می‌گردد. در هموروئید خارجی شاهد تشکیل بافت هموروئیدی در قسمت خارجی بافت و خط دندانه ای مقعدی هستیم.

تفاوت شقاق با هموروئید در بروز علائم

درد، خونریزی و خارش از علائم مشترک شقاق و هموروئید هستند. با این وجود این دو بیماری در نحوه بروز این علائم تفاوت ‌هایی باهم دارند. تفاوت شقاق با هموروئید در این زمینه این است که در شقاق مقعد علائمی چون درد، خارش و … بیشتر در هنگام دفع مدفوع آشکار می ‌شوند در حالیکه بیمار مبتلا به هموروئید این علائم را ممکن است در طول روز تجربه نماید حتی زمانی که از دستشویی استفاده نمی‌ کند. این علائم در هموروئید خارجی بسیار شدیدتر از هموروئید داخلی هستند.

دیگر تفاوت شقاق با هموروئید این است که هموروئید دارای چندین مرحله است که در مراحل شدید آن بافت شل شده به طور کامل از مقعد خارج می ‌شود و قابل رویت است در حالی که این موضوع در شقاق وجود ندارد.

اشتراک و تفاوت شقاق با هموروئید در عوامل ایجاد کننده

ابتلا به یبوست، اسهال طولانی، بیماری التهاب کولون و … از جمله دلایل مشترک ایجاد هموروئید و شقاق هستند. در طول بارداری فشار اضافی به عضلات کف لگن وارد می‌شود که زمینه بروز هموروئید را فراهم می‌ کند در حالی که وضع حمل و تولد نوزاد ممکن است به ایجاد شقاق منجر شود. بلند کردن اجسام سنگین (در دفعات زیاد) زمینه را برای ایجاد هموروئید فراهم می‌ کند. تروما و ضربه به ناحیه مقعد می‌ تواند منجر به شقاق گردد. اگر شقاق نیز درمان نشود در نهایت تبدیل به گوشت اضافه مقعدی می شود.

بنابراین عوامل ایجاد کننده هموروئید و شقاق کاملا مشابه یکدیگر می باشند. همچنین رفع این عوامل در بهبود و درمان هموروئید و شقاق بسیار حائز اهمیت است.

نحوه تشخیص هموروئید و شقاق

در وهله اول سوابق پزشکی و سلامتی بیمار مورد بررسی قرار می‌گیرد. سپس با تشخیص پزشک معاینات فیزیکی از ناحیه مقعد انجام می ‌شود. پزشک احتمالا از دست کش روغن مالی شده برای معاینه داخل مقعد با انگشت استفاده می ‌نماید. علائمی چون وجود خونریزی و انواع ترشحات مقعدی احتمالی مد نظر قرار می ‌گیرند و در صورت لزوم برای آزمایش بیشتر به آزمایشگاه فرستاده می ‌شوند.

اگر در این مرحله تشخیص قطعی ممکن نباشد پزشک می‌ تواند استفاده از کولونوسکوپی و سیگموئیدوسکوپی را تجویز کند. در مواردی که بیمار دچار هموروئید خارجی است و یا بیماری او پیشرفت کرده و بافت هموروئیدی از مقعد خارج می شود تشخیص راحت‌تر است.

با وجود اینکه تفاوت شقاق با هموروئید از لحاظ خصوصیات فیزیکی و بافتی زیاد است اما از آنجا که بسیاری از عوامل ایجاد کننده این دو بیماری مشترک هستند بسیاری از بیماران به طور همزمان درگیر این دو بیماری مقعدی می‌شوند.

تفاوت در درمان شقاق و هموروئید

در مراحل ابتدایی هر دو بیماری می ‌توان از رویکردهای درمانی مشترکی استفاده نمود مانند درمان های خانگی شامل: حمام سیتز، تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی، افزایش فعالیت بدنی و کاهش فشار از ناحیه مقعد و رعایت بهداشت ناحیه مقعد.

همچنین استفاده از درمان ‌های موضعی با مشورت پزشک متخصص انجام می شود. پماد شقاق و هموروئید با یکدیگر متفاوت است و اگر بیمار به یکی یا هر دو این بیماری ها مبتلا باشد، متخصص ترکیب مناسبی از داروها را برای او تجویز می نماید که تداخلی با یکدیگر نداشته باشند.

معمولا پماد شقاق و داروهای هموروئید را با فاصله های 15 دقیقه از یکدیگر استفاده می کنند. گاهی نیز پزشک به بیمار توصیه می کند پمادها را با فاصله 1 یا 2 ساعت از یکدیگر مصرف کند. همچنین تمدید پمادها بعد از هر اجابت مزاج و شستوشوی ناحیه ضروری است.

با این وجود وقتی هر دو بیماری به درمان‌ های ساده جواب نمی‌ دهند و به مراحل مزمن و پیشرفته خود می‌ رسند نیاز به درمان تخصصی تری پیدا می‌ کنند. تفاوت شقاق با هموروئید در این مرحله درمانی نوع تکنیک ‌های جراحی است که برای درمان آن به کار می ‌رود.

برای عمل جراحی هموروئید متخصص جراحی می‌تواند از تکنیک برداشتن بافت (هموروئیدکتومی) یا منگنه کردن بافت هموروئیدی استفاده نماید. اما در درمان شقاق بیشتر از تکنیک جراحی اسفنکتروتومی داخلی جانبی استفاده می ‌شود که طی آن یک برش کوچک در عضله اسفنکتر مقعدی ایجاد می‌گردد.

برای کاهش عوارض جراحی توصیه می شود که از لیزر پرتوان برای جراحی استفاده شود. لیزر هموروئید را می توان با هر دو نوع لیزر پرتوان و کم توان انجام داد. اما برای برداشتن پاکه هموروئید یا تگ شقاق لازم است از لیزر پرتوان استفاده شود. لیزر شقاق و هموروئید در یک جلسه قابل انجام است.

فرق جوش مقعدی با هموروئید یا بواسیر

جوش مقعدی ممکن است سطحی و یا عمقی باشد. بنابراین تشخیص این که جوش مقعدی دقیقا به چه علت و در چه درجه ای ایجاد شده است با متخصص است. اما تفاوت جوش مقعدی با هموروئید یا بواسیر در این است که هموروئید التهاب عروق و پاکه بواسیر است اما جوش مقعدی بر اثر مسدود شدن غدد در این ناحیه بروز می کند.

جوش مقعدی دردناک است و درمان آن با تخلیه و درناژ اصولی جوش انجام می شود. اما درمان هموروئید یا بواسیر ابتدا با مصرف دارو و مراقبت های خانگی انجام می شود و در صورت پاسخ دهی به درمان نیاز به جراحی و یا لیزر خواهد داشت.

ممکن است آنچه که شما جوش می نامید در مراحل پیشرفته تر توسط متخصص آبسه مقعدی تشخیص داده شود. گاها سوراخ یا سوراخ هایی در اطراف دهانه مقعد ایجاد می شود که به داخل بافت مقعد راه پیدا کرده اند. به این عارضه پیشرفته نیز فیستول مقعدی می گوییم و روش درمانی فراتر از جوش و هموروئید را به همراه دارد.

The post تفاوت شقاق با هموروئید در علائم و نحوه درمان appeared first on دکتر زهرا سعادتی.