آنوسکوپ لوله‌ای کوتاه و باریک از جنس پلاستیک یا فلز است که در انتهای آن منبع نور قرار دارد. این وسیله به پزشک کمک می‌کند تا ضایعات داخلی مقعد را که در معاینه معمولی قابل مشاهده نیستند، با دقت بیشتری بررسی کند.

این روش معمولا در مطب و بدون نیاز به بیهوشی انجام می‌شود و تنها چند دقیقه زمان می‌برد.

آنوسکوپی در تشخیص بسیاری از بیماری‌های ناحیه مقعد و رکتوم کاربرد دارد، از جمله:

۱. تشخیص هموروئید (بواسیر)

هموروئید یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مقعدی است که به دلیل تورم و گشاد شدن رگ‌های ناحیه مقعد ایجاد می‌شود.

آنوسکوپی به‌ویژه در تشخیص هموروئید داخلی بسیار مفید است، زیرا این نوع بواسیر معمولا در معاینه ظاهری دیده نمی‌شود. پزشک با کمک آنوسکوپ می‌تواند:

• محل دقیق هموروئید را مشخص کند
• شدت التهاب و خونریزی را ارزیابی کند
• درجه هموروئید را تعیین کند (گرید ۱ تا ۴)

۲. بررسی شقاق مقعدی (فیشر)

شقاق یا فیشر مقعدی به ترک یا زخم کوچک دیواره مقعد گفته می‌شود که می‌تواند باعث درد شدید و خونریزی هنگام دفع شود.

در برخی بیماران، آنوسکوپی به تشخیص دقیق محل و شدت شقاق کمک می‌کند. البته در مواردی که درد و التهاب شدید باشد، ممکن است پزشک انجام معاینه را محدود کرده یا از روش‌های جایگزین استفاده کند.

۳. بررسی خونریزی مقعدی

یکی از مهم‌ترین دلایل انجام آنوسکوپی، پیدا کردن علت خونریزی مقعدی است. این خونریزی ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود، از جمله:

• هموروئید
• شقاق
• التهاب
• عفونت
• پولیپ
• ضایعات رکتوم

در افراد بالای ۴۰ سال یا بیمارانی که علائم هشداردهنده دارند، ممکن است پزشک برای بررسی کامل‌تر کولونوسکوپی نیز توصیه کند.

۴. تشخیص پولیپ و ضایعات مشکوک

آنوسکوپی می‌تواند برخی پولیپ‌ها یا ضایعات انتهایی رکتوم را شناسایی کند. اگر پزشک به ضایعات پیش‌سرطانی یا سرطان مشکوک باشد، معمولا بررسی‌های تکمیلی مانند کولونوسکوپی و نمونه‌برداری انجام می‌شود.

۵. بررسی فیستول و آبسه مقعدی

در بیمارانی که دچار ترشح، درد، تورم یا آبسه اطراف مقعد هستند، آنوسکوپی می‌تواند به شناسایی دهانه داخلی فیستول آنال یا نواحی التهاب کمک کند.

در موارد پیچیده‌تر، ممکن است MRI برای بررسی دقیق مسیر فیستول درخواست شود.

آنوسکوپی چگونه انجام می‌شود؟

مراحل انجام آنوسکوپی معمولا به این صورت است:

1. بیمار به پهلو روی تخت دراز می‌کشد.
2. پزشک ابتدا معاینه انگشتی انجام می‌دهد.
3. آنوسکوپ با استفاده از ژل روان‌کننده به‌آرامی وارد مقعد می‌شود.
4. دیواره داخلی کانال مقعد بررسی می‌شود.

در صورت نیاز، پزشک ممکن است نمونه‌برداری (بیوپسی) نیز انجام دهد.

آمادگی قبل از آنوسکوپی

آنوسکوپی معمولا نیاز به آمادگی پیچیده‌ای ندارد، اما ممکن است پزشک توصیه کند:

• قبل از مراجعه روده تخلیه شود
• در برخی موارد تنقیه خفیف انجام شود
• داروهای رقیق‌کننده خون به پزشک اطلاع داده شود.

مزایای آنوسکوپی

مزایای این روش عبارت‌اند از:

• انجام سریع در مطب
• بدون نیاز به بیهوشی
• کم‌تهاجمی و نسبتا کم‌خطر
• هزینه کمتر نسبت به بسیاری از روش‌های تصویربرداری
• تشخیص دقیق بیماری‌های ناحیه مقعد
• امکان نمونه‌برداری در صورت نیاز

آیا آنوسکوپی دردناک است؟

بیشتر بیماران هنگام انجام آنوسکوپی فقط احساس فشار یا ناراحتی خفیف دارند. اما در افرادی که دچار شقاق حاد، التهاب شدید یا اسپاسم مقعد هستند، ممکن است معاینه با درد بیشتری همراه باشد.

در این شرایط، پزشک ممکن است معاینه را با احتیاط بیشتری انجام دهد یا روش جایگزین پیشنهاد کند.

تفاوت آنوسکوپی و کولونوسکوپی

آنوسکوپی فقط کانال مقعد و بخش انتهایی رکتوم را بررسی می‌کند، در حالی که کولونوسکوپی برای مشاهده کل روده بزرگ استفاده می‌شود.

بنابراین این دو روش جایگزین کامل یکدیگر نیستند و هرکدام کاربرد خاص خود را دارند.

نتیجه ‌گیری

آنوسکوپی یکی از روش‌های مهم و کاربردی برای تشخیص بیماری‌های مقعدی مانند هموروئید، شقاق، خونریزی و برخی ضایعات رکتوم است. این روش سریع، کم‌تهاجمی و قابل انجام در مطب است و در بسیاری از موارد به تشخیص دقیق بیماری کمک می‌کند.

با این حال، در برخی بیماران ممکن است برای بررسی کامل‌تر نیاز به روش‌هایی مانند کولونوسکوپی، تصویربرداری یا نمونه‌برداری وجود داشته باشد. انتخاب بهترین روش تشخیصی بر اساس شرایط هر بیمار و نظر پزشک انجام می‌شود.

The post آنوسکوپی چیست و چه کاربردی دارد appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

درد مقعد یا تیر کشیدن ناگهانی مقعد چیست؟

درد مقعد در انتهای دستگاه گوارش رخ می دهد . شروع درد ممکن است از خود مقعد یا بافت های نزدیک به آن باشد. این درد می تواند به صورت تیر کشیدن و ناگهانی (غیر قابل تحمل) رخ دهد یا به صورت یک درد مزمن و قابل تحمل باشد. مقعد در قسمت ۳ تا ۴ سانتی متری انتهای روده بزرگ قرار دارد. در واقع طول روده بزرگ حدود ۱۵۰ سانتی متر است و قسمت انتهای آن که راست روده یا رکتوم نام دارد حدود ۱۲ تا ۱۵ سانتی متر طول دارد. و مقعد انسان در همین چند سانتی متر انتهای رکتوم قرار دارد.

درد مقعد نشانه چیست؟

درد مقعد یک نشانه عمومی است نه اختصاصی و می توان آن را در بسیاری از بیماری های ناحیه مقعد مشاهده نمود. کیفیت درد و علائم همراه آن تا حد زیادی می تواند علت اصلی درد را مشخص نماید. اگر درد به صورت تیر کشیدن ناگهانی همراه با دوره های برگشتی و متناوب باشد، معمولا تشخیص غالب شقاق مقعدی و همچنین پروکتالژیا فوگاکس (Proctalgia fugax) است که به سندرم لواتور آنی نیز شناخته می شود. البته این یک حدس اولیه می باشد و باید سایر عوامل احتمالی را نیز در نظر گرفت از جمله:

• شقاق مقعد
• هموروئید
• سرطان مقعد
• رکتوسل
• بیماری روده تحریک‌پذیر
• آبسه پری ‌آنال
• فیستول مقعدی
• زخم رکتوم

انواع درد مقعدی

همانطور که گفتیم درد مقعد با توجه به علت آن، حالات و کیفیت های متفاوتی در نحوه و زمان بروز دارد که غالبا به صورت زیر است:

تیر کشیدن ناگهانی مقعد

دردی که به صورت تیر کشیدن ناگهانی مقعد اتفاق می افتد می تواند به دلیل وجود زخم باز (مانند شقاق) در ناحیه مقعد باشد. در مواردی که بافت هموروئیدی فرد مبتلا به بواسیر دچار زخم و احتناق خون در ورید می شود (هموروئید ترومبوزه) نیز می توان این نوع درد را دید. همچنین اسپاسم عضلانی و عصبی (سندرم لواتور آنی) نیز می تواند دلیل درد ناگهانی و تیر کشنده مقعد باشد.

درد همراه با خارش

خارش بیشتر در بیماری های پوستی دیده می شود. دردی که همراه با خارش در ناحیه مقعد رخ دهد معمولا نشان دهنده بیماری های عفونی و عفونت های قارچی (نوعی کاندیدیازیس) است. البته بیماری بواسیر با هموروئید نیز می تواند علائم مشابه ای ایجاد کند که ممکن است با سوزش و خونریزی همراه باشد.

درد مقعد بعد از اجابت مزاج

دردی که غالبا در هنگام دفع مدفوع ایجاد می شود بیشتر در اثر وجود زخم در ناحیه مقعد است. در این حالت ابتلا به شقاق مقعد محتمل ترین گزینه می باشد. شقاق می تواند همراه با خونریزی باشد که در صورت عدم درمان ممکن است منجر به عفونت و آبسه گردد. برخی از افراد مبتلا به بواسیر نیز هنگام دفع مدفوع ناراحتی و درد را تجربه می کنند.

دیگر شرایطی که درد مقعد در آنها گزارش می شود دوران عادت ماهیانه و اواخر بارداری در خانم ها است. این شرایط با فشار فیزیکی یا تغییرات هورمونی بر عضلات ناحیه مقعد تاثیر می گذارند.

نکته بسیار مهم: توضیحات بالا نمی تواند معیار قطعی تشخیص علت درد ناحیه مقعد باشد. تشخیص دقیق توسط پزشک و با آزمایشات تخصصی صورت می گیرد.

کنترل و درمان درد مقعد یا تیر کشیدن ناگهانی مقعد

کنترل و درمان قطعی درد مقعد با توجه به عامل اصلی آن انجام می شود. برای مثال در سرطان مقعد، توده های سرطانی با روش هایی مانند پرتو درمانی و شیمی درمانی مورد هدف قرار می گیرند. درمان بیماری هایی مانند شقاق و هموروئید به مراحل و میزان پیشرفت آنها بستگی دارد. در اغلب موارد پزشک تا درمان مشکل اصلی استفاده موقت از داروهای مسکن را تجویز می کند. اما دریافت داروهای تخصصی درمان هموروئید و شقاق اکیدا توصیه می شود. همچنین در صورت حاد شدن بیماری مراجعه به یک متخصص جراحی و لیزر جهت انجام عمل هموروئید یا درمان لیزری بیماری های نشیمنگاه توصیه می شود.

در برخی موارد مانند پروکتالژیا فوگاکس، درد مقعد علت مشخص و شناخته شده ای ندارد در نتیجه درمان تخصصی برای این بیماری معرفی نشده است. در عوض دوری از محرک ها و انجام موارد زیر می تواند در کنترل درد موثر باشد.

• استفاده از پد گرمایشی یا کیسه یخ روی ناحیه مورد نظر
• حمام سیتز
• مصرف داروهای مسکن بدون نسخه (OTC).
• امتحان کردن تکنیک‌ های آرامش ‌بخش، مانند مدیتیشن یا یوگا.
• داروهای تجویزی (پماد نیتروگلیسیرین)
• تزریق بوتاکس برای شل کردن عضله اسفنکتر (توسط پزشک)
• تحریک الکتریکی عضلات مقعد (Electrical stimulation)
• لیزر درمانی برای ترمیم زخم شقاق و رفع تنگی مقعدی

نحوه پیشگیری

بسیاری از بیماری هایی که منجر به درد در ناحیه مقعد می شوند، ناشی از سبک زندگی ناسالم هستند. برای مثال کشیدن سیگار، مصرف زیاد الکل و غذاهای پرچرب می توانند موجب سرطان مقعد گردند. از طرف دیگر کم تحرکی، رژیم غذایی با فیبر پایین، نوشیدن کم مایعات شفاف،‌ یبوست یا اسهال مزمن و بلند کردن اجسام بسیار سنگین زمینه شقاق و هموروئید را فراهم می سازند. بنابراین در پیش گرفتن سبک زندگی سالم می تواند تا حد بسیار زیادی در جلوگیری و رفع عوامل ایجاد کننده درد مقعد یا تیر کشیدن ناگهانی مقعد موثر باشد.

سخن پایانی

در صورت بروز درد مقعد یا تیر کشیدن ناگهانی مقعد حتما به پزشک مراجعه نمایید. درمان بیماری های مقعد مانند هموروئید، سرطان مقعد، شقاق و … در مراحل ابتدایی، آسان تر و کم هزینه تر است. در صورت عدم درمان به موقع غالبا بیماری پیشرفت کرده و درمان آن بسیار سخت می گردد.

The post علت درد مقعد یا تیر کشیدن ناگهانی مقعد appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

موارد مصرف شیاف گلیسیرین

شیاف گلیسیرین اغلب برای درمان یبوست حاد به صورت موقت استفاده می شود. البته در برخی موارد پزشک ممکن است آن را برای تخلیه روده قبل از شروع یک درمان اصلی یا معاینه روده مانند کولونوسکپی محدود و جراحی ناحیه مقعد و پرینه تجویز نماید.

نحوه عمل شیاف گلیسیرین

شیاف گلیسیرین از دو طریق باعث تخلیه روده می شود. اول اینکه گلیسیرین جاذب آب است. بنابراین هنگامی که در انتهای دستگاه گوارش قرار می گیرد آب را به این ناحیه جذب می کند. در نتیجه موجب نرم شدن مدفوع سفت و خشک شده می گردد که به دفع راحت تر آن می انجامد. دومین عملکردی که استفاده گلیسیرین به صورت شیاف دارد، تحریک حرکات روده است. تنظیم حرکات روده نقش اساسی در جلوگیری از یبوست و تخلیه راحت تر روده دارد.

نحوه استفاده از شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده

قبل از استفاده از شیاف گلیسیرین باید دست ها را با آب و صابون بشویید. نوک شیاف را با آب سرد خیس کنید تا کار راحت تر شود. استفاده از آب گرم موجب نرم شدن گلیسیرین می گردد و می تواند مانع استفاده از آن شود. سپس به پهلو بخوابید و پای زیرین را راست نگه دارید و پای بالایی را خم کرده به شکم بچسبانید. شیاف گلیسیرین را به آرامی وارد مقعد کنید و باسن ها را برای چند ثانیه فشار دهید. برای جلوگیری از بیرون آمدن شیاف، حدود ۱۵ دقیقه دراز بکشید.

مدت زمان استفاده از شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده

استفاده از شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده نباید به صورت دراز مدت انجام شود. در واقع این روش درمانی برای رفع یبوست های کوتاه مدت و موردی به کار می رود نه برای درمان یبوست مزمن و شدید. برای موارد شدید و مزمن یبوست غالبا داروهای خوراکی تجویز می شوند که کل سیستم گوارشی را تحت تاثیر قرار می دهند. اگر یبوست بیش از یک هفته طول بکشد نباید دیگر به شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده اتکا نمود.  بهتر است برای تخلیه روده در این زمان از یک پرستار یا بهیار باتجربه در زمینه انجام تنقیه در منزل کمک بگیرید.

در نظر داشته باشید این روش درمانی فقط زمانی موثر است که مدفوع در قسمت انتهایی دستگاه گوارش سفت شده باشد. اگر مشکل در قسمت های بالاتر دستگاه گوارش باشد شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده موثر نیست.

همچنین اگر قرار است که تحت عمل جراحی یا لیزر ناحیه مقعد و کولون قرار بگیرید و یا نیاز به انجام کولونوسکوپی دارید می توانید شب قبل از عمل از یک عدد شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده استفاده کنید. همچنین اگر تخلیه با یک بار استفاده از شیاف طی ۳۰ دقیقه انجام نشد می توانید از شیاف دوم استفاده کنید.

گلیسیرین فقط یک کمک کننده است نه راه درمان قطعی

بروز یبوست و گرفته شدن دستگاه گوارش علل مختلفی دارد. مصرف برخی داروها، رژیم غذایی با فیبر ناکافی، کم آبی بدن، تحرک بسیار کم و برخی بیماری های دستگاه گوارش از جمله عوامل بروز این مشکل می توانند باشند. در هیچ کدام از این موارد شیاف گلیسیرین نمی تواند مشکل اصلی را رفع کند. بلکه همانطور که گفتیم فقط یک راه حل موقت تا رفع مشکل اصلی است.

استفاده از شیاف گلیسیرین چه عوارضی دارد؟

عوارض داروی شیاف گلیسرین را می توان در سه دسته عوارض شایع (معمول)، عوارض کمتر شایع و عوارض نادر قرار داد:

عوارض شایع:

• سوزش، خارش یا ناراحتی موقت در ناحیه مقعد
• احساس دفع فوری و شدید
• احساس پری یا فشار در رکتوم
• اسهال خفیف

این موارد به صورت موقت رخ می دهند و با گذشت زمان یا قطع استفاده از شیاف رفع می شوند.

عوارض کمتر شایع:

• واکنش آلرژیک موضعی
• خونریزی مقعدی جزئی
• گرفتگی خفیف شکم همراه با درد

برخی افراد به خود گلیسیرین یا مواد پایه شیاف حساسیت دارند. این حساسیت خود را به صورت قرمزی، کهیر، تورم یا خارش شدید در ناحیه مقعد نشان می دهد.

عوارض نادر:

• اسهال شدید و کم ‌آبی بدن
• درد یا سوزش غیرقابل تحمل در ناحیه مقعد
• وابستگی روده
• واکنش آلرژیک سیستمیک
• بروز زخم شقاق مقعدی در صورت استفاده زیاد یا غلط

استفاده مکرر و طولانی مدت از شیاف می تواند موجب وابستگی روده شود. در این حالت روده برای تخلیه به یک محرک خارجی (شیاف) وابسته می شود و عملکرد طبیعی خود را از دست می دهد. همچنین استفاده زیاد از شیاف گلیسیرین می تواند باعث اسهال شدید گردد. واکنش های آلرژیک سیستمیک به صورت کهیر عمومی، تورم صورت، مشکلات تنفسی، تهوع و استفراغ بروز کند. همچنین بیماران مبتلا به هموروئید ممکن است بعد از استفاده از این شیاف همچنان احساس پری و دفع ناقص داشته باشند.

موارد منع استفاده و تداخلات دارویی

به طور کلی شیاف گلیسیرین یک روش درمانی بدون نسخه و ایمن شناخته می شود. با این وجود در شرایط خاص مانند موارد زیر استفاده از آن ممنوع است و یا نیاز به دستور پزشک دارد:

• داشتن حساسیت به گلیسیرین یا مواد پایه شیاف
• داشتن درد شکمی زیاد همراه با استفراغ، تب  و ….
• انسداد روده
• التهاب روده حاد
• داشتن خونریزی از مقعد
• داشتن شقاق یا بواسیر پیشرفته
• بارداری و شیردهی
• کودکان و نوزادان

به دلیل استفاده موضعی و جذب سیستمیک بسیار کم، تداخل دارویی خاصی ندارد. فقط اگر همراه با سایر داروهای ناحیه مقعد مانند مسکن ها، ضد التهاب ها و … استفاده شود می تواند مانع عملکرد آنها گردد. استفاده آنها بهتر است حداقل یک تا دو ساعت از هم فاصله داشته باشد.

شیاف گلیسیرین برای کودکان

شیاف گلیسیرین برای کودکان یکی از داروهای رایج و مؤثر برای درمان یبوست است. این دارو معمولاً زمانی تجویز می‌ شود که کودک در دفع مدفوع دچار مشکل یا تأخیر شده باشد. گلیسیرین با جذب آب به داخل روده و نرم کردن مدفوع کودک، عمل دفع را آسان‌ تر می‌ کند. استفاده از آن معمولاً در مدت کوتاه و تحت نظر پزشک انجام می‌ شود تا از وابستگی یا تحریک بیش از حد روده جلوگیری گردد.

این شیاف به‌ سرعت اثر می‌ کند و معمولاً ظرف ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف، باعث دفع مدفوع می‌ شود. با این حال، نباید به‌ صورت مکرر و بدون مشورت پزشک از آن استفاده کرد، زیرا ممکن است علل اصلی یبوست (مانند رژیم غذایی نامناسب یا کمبود مایعات) نادیده گرفته شوند. رعایت تغذیه مناسب، مصرف آب کافی و افزایش فیبر در رژیم غذایی کودک، بهترین راه پیشگیری از بروز مجدد یبوست است.

در هنگام مصرف شیاف گلیسیرین برای کودکان، رعایت چند نکته مهم ضروری است تا هم اثربخشی دارو بیشتر شود و هم از بروز عوارض احتمالی پیشگیری گردد:

1. مشورت با پزشک: پیش از استفاده از شیاف، حتماً باید علت یبوست مشخص شود. گاهی یبوست ممکن است نشانه‌ یک بیماری زمینه ‌ای باشد و نباید صرفاً با دارو برطرف شود.
2. انتخاب دوز مناسب: شیاف مخصوص کودکان با دوز پایین ‌تری نسبت به بزرگسالان ساخته می‌ شود. استفاده از شیاف نوع بزرگسال برای کودک می ‌تواند باعث تحریک زیاد یا ناراحتی شود.
3. نحوه مصرف صحیح: پیش از مصرف، دست ‌ها باید شسته شوند و شیاف می ‌تواند کمی مرطوب شود تا راحت ‌تر وارد مقعد شود. کودک باید در وضعیت مناسب (معمولاً به پهلو) قرار گیرد.
4. مدت مصرف: استفاده‌ مکرر از شیاف برای کودکان و بزرگسالان توصیه نمی ‌شود، زیرا ممکن است روده به آن عادت کند و عملکرد طبیعی خود را از دست بدهد.
5. توجه به واکنش کودک: اگر کودک پس از مصرف دچار سوزش، تحریک، درد یا خون‌ریزی شد، باید مصرف قطع و به پزشک مراجعه شود. ممکن است کودک قادر به بیان علائم نباشد اما بی تاب و بی قرار شود.
6. اصلاح سبک زندگی: شیاف فقط راه‌ حلی موقتی است. در کنار آن، باید تغذیه کودک اصلاح شود؛ مصرف میوه، سبزیجات، غلات سبوس ‌دار و مایعات کافی نقش مهمی در پیشگیری از یبوست دارند.

سخن پایانی

اگر به تازگی دچار یبوست شده اید و سابقه یبوست شدید و مکرر ندارید، استفاده از شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده می تواند گزینه ای موثر و ایمن باشد. در بیشتر موارد باعث عوارض خفیف می گردد اما برخی افراد ممکن است به آن حساسیت نشان دهند. همچنین استفاده دراز مدت از این شیاف منجر به بروز تنبلی روده خواهد شد و نباید برای تخلیه روده به آن وابسته شوید.

The post شیاف گلیسیرین برای تخلیه روده، عوارض و موارد منع استفاده appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم ‌های زنده‌ هستند که در صورت مصرف به مقدار کافی، می‌توانند اثرات مثبتی بر سلامت میزبان (بدن انسان) داشته باشند. این باکتری ‌های مفید به ‌طور طبیعی در برخی مواد غذایی وجود دارند یا به محصولات غذایی افزوده می ‌شوند تا تعادل میکروبی روده را حفظ کنند.

واژه‌ی «پروبیوتیک» از دو بخش لاتین “Pro” (به معنی برای) و “Bios” (به معنی زندگی) تشکیل شده است، و به معنای «برای زندگی» است. این نام‌گذاری به ‌خوبی نشان می ‌دهد که هدف از مصرف پروبیوتیک ‌ها، حمایت از عملکرد طبیعی بدن و ارتقای سلامت عمومی است.

نقش میکروبیوتای روده در بدن

در دستگاه گوارش انسان، تریلیون‌ ها میکروارگانیسم از جمله باکتری ‌ها، قارچ ‌ها و ویروس‌ های بی ‌ضرر زندگی می‌ کنند. این مجموعه که به آن میکروبیوتای روده گفته می‌ شود، نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت دارد.

میکروبیوتای متعادل به فرآیندهای گوناگونی مانند هضم غذا، جذب مواد مغذی، تولید برخی ویتامین‌ها (مثل ویتامین K و B12) و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می ‌کند. در مقابل، هرگونه تغییر در ترکیب این باکتری ‌ها می ‌تواند منجر به مشکلاتی مانند نفخ، اسهال، یبوست، سندروم روده تحریک ‌پذیر و حتی کاهش ایمنی شود.

چگونه پروبیوتیک‌ها بر سلامت روده اثر می‌گذارند؟

پروبیوتیک‌ها با چند سازوکار اصلی به بهبود سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کنند:

• بازگرداندن تعادل میکروبی: در شرایطی مانند استرس، مصرف طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک‌ ها یا رژیم غذایی ناسالم، تعادل باکتری ‌های مفید و مضر در روده به ‌هم می ‌خورد. پروبیوتیک ‌ها با افزایش باکتری‌ های مفید مانند Lactobacillus و Bifidobacterium، این تعادل را بازیابی می‌ کنند.
• کاهش التهاب و بهبود عملکرد سد روده ‌ای: دیواره‌ روده مانند یک فیلتر هوشمند عمل می‌ کند و اجازه نمی ‌دهد مواد مضر وارد جریان خون شوند. پروبیوتیک ‌ها با تقویت سلول‌ های پوشاننده‌ روده، از بروز التهاب و «نشت روده ‌ای» جلوگیری می‌ کنند.
• تولید مواد ضدباکتری طبیعی: برخی از گونه‌های پروبیوتیک قادرند موادی مانند اسید لاکتیک و باکتریوسین تولید کنند که رشد باکتری ‌های بیماری ‌زا را مهار می‌کند.
• تأثیر مثبت بر سیستم ایمنی: حدود ۷۰٪ از سلول‌های ایمنی بدن در روده قرار دارند. پروبیوتیک ‌ها از طریق تحریک این سلول‌ها و تنظیم پاسخ‌ های ایمنی، به افزایش مقاومت بدن در برابر عوامل بیماری ‌زا کمک می ‌کنند.

منابع غذایی پروبیوتیک

پروبیوتیک‌ ها را می‌ توان از طریق مواد غذایی طبیعی یا مکمل ‌ها دریافت کرد. برخی از مهم ‌ترین منابع طبیعی عبارتند از:

• ماست‌های پروبیوتیک: تهیه‌ شده با باکتری‌ های زنده‌ مفید.
• کفیر: نوشیدنی تخمیری سرشار از انواع پروبیوتیک.
• ترشی ‌های طبیعی (مانند کلم‌ ترش): که در فرآیند تخمیر بدون افزودن سرکه تولید می ‌شوند.
• کومبوچا: چای تخمیری محبوب که حاوی انواع باکتری‌ها و مخمرهای مفید است.
• مکمل‌های پروبیوتیک: که در قالب کپسول، پودر یا نوشیدنی در داروخانه‌ ها عرضه می ‌شوند.

تفاوت پروبیوتیک و پری‌بیوتیک

پری‌بیوتیک‌ ها با پروبیوتیک ‌ها متفاوت ‌اند، هرچند ارتباط نزدیکی با آن‌ها دارند. پری‌بیوتیک‌ها در واقع فیبرهای غیرقابل هضمی هستند که غذای باکتری ‌های مفید روده را تأمین می ‌کنند. ترکیب مصرف پروبیوتیک‌ ها و پری‌بیوتیک ‌ها (که به آن سین‌بیوتیک گفته می ‌شود) می ‌تواند اثرات مفید هر دو را افزایش دهد.

منابع غذایی پری‌بیوتیک شامل پیاز، سیر، تره ‌فرنگی، موز نارس، جو دوسر و کنگر فرنگی است.

فواید مصرف منظم پروبیوتیک ‌ها

تحقیقات متعددی نشان داده‌اند که مصرف منظم پروبیوتیک‌ها می ‌تواند نتایج زیر را به همراه داشته باشد:

• کاهش علائم سندروم روده تحریک‌پذیر (IBS)
• پیشگیری از اسهال ناشی از مصرف آنتی‌بیوتیک ‌ها
• بهبود یبوست مزمن
• کاهش التهاب در بیماری‌های التهابی روده مانند کولیت اولسروز
• تقویت سیستم ایمنی بدن و کاهش احتمال ابتلا به عفونت ‌های گوارشی
• بهبود هضم لاکتوز در افراد مبتلا به عدم تحمل آن

نقش پروبیوتیک در درمان یبوست

پروبیوتیک ‌ها با بازگرداندن تعادل باکتری ‌های مفید در روده، نقش مؤثری در کاهش و درمان یبوست دارند. در شرایطی که میکروفلور طبیعی روده دچار اختلال می ‌شود – مثلاً به دلیل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها، استرس یا رژیم غذایی کم‌فیبر – حرکت روده کند شده و دفع مواد زاید دشوار می ‌شود. پروبیوتیک‌ها با افزایش تعداد باکتری‌ های مفید مانند Lactobacillus و Bifidobacterium، موجب تولید اسیدهای چرب کوتاه ‌زنجیره و کاهش pH روده می ‌شوند. این تغییرات محیطی باعث تحریک حرکات روده (پریستالتیک) و نرم ‌تر شدن مدفوع می‌گردد، که به عبور راحت ‌تر آن کمک می‌کند.

علاوه بر این، مصرف منظم پروبیوتیک ‌ها می ‌تواند زمان عبور مواد غذایی از روده بزرگ را کاهش دهد و تعداد دفعات اجابت مزاج را افزایش دهد. مطالعات بالینی نشان داده ‌اند که مکمل ‌های حاوی گونه‌های خاصی از پروبیوتیک ‌ها، مانند Bifidobacterium lactis و Lactobacillus casei، در بهبود یبوست مزمن به ‌ویژه در سالمندان و بیماران بستری مؤثرند. البته بهترین نتیجه زمانی حاصل می ‌شود که مصرف پروبیوتیک ‌ها همراه با افزایش دریافت فیبر، آب کافی و فعالیت بدنی منظم باشد؛ زیرا این عوامل در کنار هم عملکرد طبیعی دستگاه گوارش را تقویت می ‌کنند.

نقش پروبیوتیک ها در درمان هموروئید و شقاق

پروبیوتیک ‌ها با بهبود عملکرد دستگاه گوارش و تنظیم حرکات روده، نقش غیرمستقیم اما مؤثری در کاهش علائم هموروئید (بواسیر) و شقاق مقعدی دارند. یکی از مهم ‌ترین عوامل ایجاد یا تشدید این بیماری ‌ها، یبوست مزمن و دفع سخت مدفوع است. پروبیوتیک ‌ها با متعادل کردن فلور میکروبی روده و افزایش تولید اسیدهای چرب کوتاه ‌زنجیره، باعث نرم ‌تر شدن مدفوع و تسهیل حرکات روده می ‌شوند. در نتیجه، فشار هنگام اجابت مزاج کاهش یافته و از تحریک یا تورم رگ ‌های ناحیه مقعد جلوگیری می ‌شود. این اثر به مرور می ‌تواند التهاب و درد ناشی از هموروئید را کاهش دهد و از پیشرفت آن جلوگیری کند.

در مورد شقاق مقعدی نیز پروبیوتیک‌ ها با کاهش التهاب و جلوگیری از یبوست، محیط مناسبی برای ترمیم بافت آسیب ‌دیده ایجاد می ‌کنند. برخی پژوهش‌ ها نشان داده ‌اند که مصرف روزانه پروبیوتیک ‌ها همراه با رژیم غذایی غنی از فیبر، می ‌تواند دفعات عود شقاق و شدت علائم آن را کاهش دهد. علاوه بر این، پروبیوتیک ‌ها با تقویت سیستم ایمنی و بهبود سلامت عمومی روده، روند بهبودی زخم ‌ها را تسریع می ‌کنند. البته باید توجه داشت که پروبیوتیک‌ ها درمان قطعی این مشکلات نیستند، بلکه به ‌عنوان درمان کمکی در کنار اصلاح رژیم غذایی، مصرف مایعات کافی و درمان‌ های موضعی یا دارویی توصیه می ‌شوند.

نکات مهم خرید و مصرف پروبیوتیک ‌ها

در زمان خرید پروبیوتیک، توجه به چند نکته کلیدی می‌تواند در انتخاب محصولی مؤثر و باکیفیت بسیار کمک‌کننده باشد. هنگام خرید یا مصرف پروبیوتیک ها به موارد زیر توجه کنید:

• پروبیوتیک ‌ها باید در دمای مناسب (معمولاً یخچال) نگهداری شوند تا زنده بمانند.
• افرادی که دچار ضعف سیستم ایمنی یا بیماری ‌های خاص هستند، باید قبل از مصرف مکمل ‌های پروبیوتیک با پزشک مشورت کنند.
• نوع و سوش (گونه) باکتری ‌ها: روی بسته ‌بندی پروبیوتیک باید نام دقیق گونه‌ ها درج شده باشد، مانند Lactobacillus acidophilus، Bifidobacterium bifidum یا Lactobacillus rhamnosus GG. هر سوش تأثیر خاصی دارد؛ مثلاً برخی برای بهبود یبوست مؤثرند، در حالی ‌که بعضی دیگر به تقویت ایمنی یا سلامت واژن کمک می ‌کنند. انتخاب محصولی با چند سوش مختلف (چند‌گونه ‌ای) معمولاً اثرگذاری بیشتری دارد.
• تعداد باکتری‌های زنده (CFU): CFU  یا “Colony Forming Units” نشان ‌دهنده تعداد باکتری‌های زنده در هر دوز است. برای تأثیرگذاری مطلوب، محصول باید حداقل بین ۱ تا ۱۰ میلیارد CFU در هر وعده داشته باشد. مقدار کمتر ممکن است اثر درمانی کافی نداشته باشد.
• تاریخ انقضا و شرایط نگهداری: باکتری‌های پروبیوتیک موجودات زنده هستند و به مرور زمان ممکن است از بین بروند. بنابراین، بررسی تاریخ انقضا اهمیت زیادی دارد. همچنین باید محصول را طبق دستور تولید کننده نگهداری کنید؛ برخی نیاز به نگهداری در یخچال دارند تا باکتری ‌ها زنده بمانند.
• نوع فرم محصول: پروبیوتیک‌ها در اشکال مختلفی مانند کپسول، پودر، قرص جویدنی یا نوشیدنی عرضه می‌شوند. انتخاب نوع مناسب به سلیقه فردی و نیاز شما بستگی دارد، اما باید اطمینان حاصل کنید که پوشش کپسول مقاوم به اسید معده است تا باکتری‌ها سالم به روده برسند.
• حاوی پری‌بیوتیک یا سین‌بیوتیک بودن: اگر محصول شما علاوه بر پروبیوتیک، حاوی پری‌بیوتیک‌ها (مثل اینولین یا فیبرها) نیز باشد، ارزش تغذیه‌ بالاتری دارد. این ترکیب‌ها که با نام سین‌بیوتیک شناخته می ‌شوند، باعث افزایش ماندگاری و عملکرد بهتر باکتری ‌های مفید در روده می ‌گردند.
• انتخاب برند معتبر: خرید از برندهای شناخته ‌شده و دارای مجوز وزارت بهداشت یا سازمان غذا و دارو اهمیت زیادی دارد. محصولات بدون تأیید رسمی ممکن است میزان واقعی باکتری‌های زنده یا نوع سوش درج ‌شده را نداشته باشند.
• تطبیق با نیاز فردی: پیش از خرید، هدف خود را مشخص کنید. برای مثال، پروبیوتیک‌ های مناسب برای سلامت گوارش با آن‌هایی که برای سلامت واژن یا پوست طراحی شده‌اند متفاوت ‌اند. در صورت وجود بیماری ‌های خاص یا ضعف سیستم ایمنی، حتماً با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
• بررسی ترکیبات اضافی: از خرید محصولاتی که حاوی قند، رنگ مصنوعی یا مواد نگهدارنده زیاد هستند خودداری کنید، زیرا این ترکیبات می‌توانند اثر مفید پروبیوتیک را کاهش دهند.

با رعایت این نکات، می‌توانید پروبیوتیکی انتخاب کنید که بیشترین تأثیر را بر سلامت روده، سیستم ایمنی و عملکرد گوارشی شما داشته باشد.

آیا مصرف پروبیوتیک‌ها عوارض دارد؟

به‌ طور کلی، پروبیوتیک‌ ها برای بیشتر افراد ایمن و بدون عارضه جدی هستند، زیرا از باکتری‌ های مفیدی تشکیل شده‌ اند که به‌ طور طبیعی در روده انسان وجود دارند. با این حال، در برخی شرایط ممکن است عوارض خفیف و موقتی ایجاد شود، به‌ ویژه در روزهای ابتدایی مصرف. این عوارض معمولاً شامل نفخ، گاز، دل‌پیچه خفیف یا تغییر در دفعات اجابت مزاج است و معمولاً پس از چند روز، با سازگاری بدن با باکتری‌ های جدید، برطرف می‌ شود. برای کاهش این علائم، بهتر است مصرف پروبیوتیک با دوز پایین شروع شود و به‌ تدریج افزایش یابد.

با این حال، در افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف (مانند بیماران سرطانی در حال شیمی‌ درمانی، افراد پیوند عضو یا مبتلایان به بیماری‌ های خودایمنی شدید) و نوزادان نارس، مصرف پروبیوتیک باید با احتیاط و زیر نظر پزشک انجام شود. در موارد نادر، ممکن است ورود باکتری‌ ها به جریان خون یا عفونت‌ های خفیف رخ دهد. همچنین اگر فرد به لاکتوز یا برخی ترکیبات مکمل‌ ها حساسیت دارد، باید محصولی بدون آن مواد انتخاب کند. به‌ طور کلی، اگر پروبیوتیک از برند معتبر و با تأیید وزارت بهداشت تهیه شود و طبق دستور مصرف گردد، خطر خاصی ندارد و فواید آن بر عوارض احتمالی می‌چربد.

میزان توصیه شده برای مصرف روزانه پروبیوتیک

در حال حاضر، برای پروبیوتیک‌ها هیچ مقدار مصرف مرجع روزانه (DRI: Dietary Reference Intake) یا مقدار توصیه‌ شده رسمی از سوی سازمان‌ های بین‌ المللی مانند FDA یا EFSA تعریف نشده است. دلیل این موضوع آن است که پروبیوتیک‌ ها مانند ویتامین‌ ها یا مواد معدنی، ماده مغذی ضروری محسوب نمی‌ شوند و مقدار مؤثر آن‌ ها بسته به گونه باکتری، هدف مصرف و وضعیت سلامت فرد متفاوت است.

با این حال، مطالعات علمی و توصیه‌های تخصصی معمولاً محدوده‌های کلی زیر را پیشنهاد می ‌کنند:

• برای حفظ سلامت عمومی روده: حدود ۱ تا ۱۰ میلیارد واحد کلنی ‌ساز (CFU) در روز کافی است.
• برای اهداف درمانی مانند یبوست، اسهال ناشی از آنتی ‌بیوتیک ‌ها یا سندرم روده تحریک ‌پذیر (IBS)، معمولاً دوزهای بالاتر بین ۱۰ تا ۲۰ میلیارد CFU در روز توصیه می ‌شود.
• در برخی موارد خاص (زیر نظر پزشک یا متخصص گوارش)، ممکن است تا ۵۰ میلیارد CFU یا بیشتر نیز تجویز شود.

نکته مهم این است که تعداد باکتری ‌ها تنها عامل مؤثر نیست؛ بلکه نوع سوش (strain) و پایداری آن در محیط اسیدی معده نیز اهمیت دارد. بنابراین، هنگام انتخاب محصول، باید به برچسب آن دقت کنید و اطمینان یابید که میزان CFU ذکرشده تا پایان تاریخ انقضا تضمین شده است. در نهایت، برای تعیین دوز مناسب بر اساس شرایط فردی، مشورت با پزشک یا داروساز توصیه می ‌شود. در نظر داشته باشید که مقدار مصرف پروبیوتیک بیش از مورد نیاز از بدن بیمار دفع می شود و منجر به رسوب مواد یا سمی شدن بدن نمی شود.

The post پروبیوتیک چیست و ارتباط آن با سلامت دستگاه گوارش appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

گشادی مقعد چیست؟

گشادی مقعد یک اصطلاح عامیانه است که به شل یا کشیده شدن عضله اسفنکتر مقعد اشاره دارد. عملکرد کامل این عضله دفع اختیاری مدفوع و کنترل گاز روده را ممکن می سازد. با ضعیف شدن اسفنکتر دهانه مقعد باز تر از حالت طبیعی می شود که در حالت شدید بی اختیاری را در پی دارد. بیمارانی که دچار عارضه گشادی یا دیلاته شدن مقعد می شوند حالت ارتجاعی مقعد را هم از دست می دهند و بعد از دفع مقعد آنها به درستی جمع و تنگ نمی شود.

چرا گشادی مقعد اتفاق می افتد؟

عوامل مختلفی می توانند موجب گشاد شدن مقعد شوند از جمله:

یبوست مزمن

یبوست مزمن با ایجاد فشار بیشتر به ناحیه مقعد می تواند موجب بواسیر، شقاق و گشادی مقعد در دراز مدت شود. یبوست مسئول اصلی بسیاری از بیماری های ناحیه مقعد یا عامل تشدید کننده آنها است. ممکن است بیمار هر چند وقت یک بار برای دفع مدفوع نیاز به تنقیه داشته باشد. بیمارانی که اقدام به درمان یبوست نمی کنند و کار آنها به تنقیه و یا حتی دفع مدفوع با کمک انگشت می رسد به مرور تون واقعی عضلات مقعد را از دست می دهند.

آسیب ناحیه لگن

سوانح رانندگی، زمین خوردن و … همگی می توانند به عضلات اسفنکتر مقعد آسیب وارد کنند. این آسیب ها اگر جدی باشند و عملکرد این عضله را تحت تاثیر قرار دهند ممکن است موجب بی اختیاری ضعیف یا شدید شوند.

بیماری های عصبی و عضلانی

بیماری های مادرزادی (مانند میوپاتی مادرزادی)، دیابت، سندرم گیلن باره، بیماری شارکو-ماری-توث، بیماری ام اس و … می توانند بر عضله اسفنکتر یا کنترل آن تاثیر بگذارند و موجب گشادی مقعد شوند. بیماری هایی که به نخاع آسیب می زنند تومورها، سندرم کودا اکوینا و … نیز می توانند موجب کاهش قدرت کنترل عضلات مقعدی شوند.

جراحی لگن و تروما

هر نوع درمانی عوارض خاص خود را دارد.  جراحی های ناحیه لگن نیز از این امر مستثنی نیستند. جراحی هایی که در ناحیه لگن و به خصوص مقعد انجام می شوند ممکن است به عضلات و بافت های این ناحیه از جمله اسفنکتر مقعد به صورت مستقیم یا غیر مستقیم آسیب وارد کنند. جراحی سرطان پروستات، جراحی پرولاپس ارگان ‌های لگنی، برداشتن رحم، جراحی فیستول مقعد و عمل جراحی هموروئید، شقاق و آبسه همگی خطر گشادی مقعد و بی اختیاری مقعد را بالا می برند.

گشادی مقعد در اثر افزایش سن

با افزایش سن عضلات ناحیه لگن مانند سایر عضلات بدن ضعیف می شوند. در برخی افراد این موضوع می تواند منجر به گشادی مقعد گردد. به علاوه افراد مسن بیشتر در معرض بیماری هایی مانند یبوست، بیماری های عصبی (مانند پارکینسون)، دیابت و غیره هستند که همگی بر عضله اسفنکتر مقعد تاثیر منفی می گذارند و می توانند موجب شلی مقعد شوند.

رابطه مقعدی

رابطه مقعدی در دراز مدت خطر آسیب به عضله اسفنکتر مقعد و اعصاب مرتبط با آن را افزایش می دهد. این نوع رابطه در کوتاه مدت منجر به گشادی مقعدی موقت می گردد که برگشت پذیر است. اما تکرار آن در طول زمان می تواند گشادی مقعد را به یک وضعیت دائمی تبدیل نماید. از دیگر عوارض رابطه مقعدی می توان به بروز پارگی و زخم شقاق مقعد، هموروئید و آبسه و انتقال بیماری های مقاربتی اشاره کرد.

زایمان و چندقلوزایی

از دیگر عوامل ایجاد کننده گشادی مقعد می توان به زایمان طولانی (مخصوصا چند قلوزایی) اشاره نمود. زایمان طولانی خطر آسیب به عضلات لگن را بالا می برد. در بیشتر موارد گشادی مقعد ناشی از زایمان طولانی موقت است و خود به خود برطرف می شود. به این بیماران انجام تمرینات کگل و مصرف غذای پرفیبر توصیه می شود.

علائم گشادی مقعد

علائم گشادی مقعد بر حسب درجه بیماری می تواند متفاوت باشد. در موارد خفیف بیمار احساس فشار یا ناراحتی موقت در ناحیه مقعد، احساس تخلیه ناکامل روده  و کاهش جزئی کنترل گاز (هنگام سرفه و عطسه) دارد.

در موارد متوسط بیمار دچار بی ‌اختیاری گاز به‌ صورت مکرر (حتی در حالت عادی)، نشت مدفوع آبکی یا خفیف هنگام فشار (حین بلند کردن اجسام) و احساس سنگینی در ناحیه مقعد دارد. 

در مرحله حاد بیمار دچار بی اختیاری مدفوع، احساس سوزش، عفونت های مکرر ناحیه مقعد، پرولاپس (بیرون ‌زدگی روده)  و حتی بیرون زدگی مقعد می گردد.

درمان گشادی مقعد

گشادی مقعد یک اختلال قابل درمان است. در موارد خفیف با تغییر سبک زندگی و دوری از عوامل زمینه ساز خود به خود رفع می گردد. موارد متوسط و شدید را می توان با درمان های تخصصی پزشکی درمان نمود.

درمان گشادی مقعد باید متناسب با علت زمینه ای آن انجام شود. در مواردی که ضعف عضلانی علت اصلی است مانند افزایش سن و زایمان می توان با انجام حرکات ورزشی خاصی مثل کگل، عضلات ناحیه لگن را تقویت نمود که در رفع مشکل بسیار موثر است. در مواردی که اختلالات عصبی عامل اصلی بی اختیاری است پزشکان معمولا داروهای نوروتروپیک (Neuotropic) و تحریک الکتریکی اعصاب (تحریک ساکرال) را تجویز می کنند.

تغییر و بهبود سبک زندگی نیز می تواند کمک زیادی به حل این مشکل کند. مانند داشتن رژیم غذایی ضد یبوست، انجام فعالیت های ورزشی منظم، پرهیز از رابطه مقعدی و به طور کلی برداشتن فشار از ناحیه مقعد و نشیمنگاه.

اگر بیمار دچار بیماری های نشیمنگاه مثل هموروئید یا همان بواسیر باشد ابتدا توصیه می شود که درمان هموروئید انجام شود. سپس در صورت رفع نشدن مشکل یکی از روش های جراحی یا الکتریکی و یا لیزری درمان گشادی مقعد پیشنهاد خواهد شد.

همین حالا برای رزرو وقت مشاوره اقدام نمایید!

رزرو وقت مشاوره

لیزر درمانی گشادی مقعد

امروزه دستگاه های لیزر پیشرفته برای درمان دیلاته شدن مقعد به کار گرفته می شود. قبل از انجام برخی از اعمال جراحی نیز پزشکان توصیه می کنند که لیزر درمانی ناحیه مقعد قبل از اقدام به جراحی انجام شود. نوع خاصی از لیزر تنگ کننده مقعد است و توان عضلات آنال را به سرعت بازیابی می کند. عمل تنگ کردن مقعد که با روش های جراحی انجام می شود عوارض مختلفی دارد. اما این لیزر هیچ یک از عوارض جراحی را ندارد.

همچنین برخی بیماران که به دلیل جراحی سنتی با تیغ و کوتر به خصوص در ناحیه مقعد دچار آسیب شده اند می توانند از این روش درمانی سود ببرند.

لیزر درمانی گشادی مقعد با لیزر کم توان انجام می شود به همین دلیل حداقل 5 جلسه نیاز است که به کلینیک لیزر مراجعه کنید. اما خبر خوب این است که مانند بیوفیدبک و تحریک الکتریکی هیج تماسی با بدن شما ندارد و فقط نور لیزر به ناحیه تابانده می شود.

مزیت لیزر درمانی گشادی مقعد نیز همین است که بدون کوچکترین درد مقعدی و خونریزی و بدون بی حسی و بیهوشی انجام می شود. برای اطلاعات بیشتر در این مورد با کلینیک لیزر دکتر زهرا سعادتی تماس بگیرید.

تشخیص بیماری

با چند کلیک بیماری خود را تشخیص دهید!

با تکمیل فرم تشخیص بیماری، در عرض چند دقیقه می توانید از علت درد و ناراحتی خود مطلع شوید و در مسیر درمان صحیح قرار بگیرید. پس از تکمیل فرم، متخصصان ما در اسرع وقت با شما تماس خواهند گرفت و برای مشاوره و تعیین نوبت ویزیت راهنمایی شما را خواهند کرد.

همین حالا برای تشخیص بیماری اقدام کنید

The post گشادی مقعد چیست؟ عوامل ایجاد کننده و نحوه درمان appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

اصول درمان دفع مدفوع با انگشت

درمان دفع مدفوع با انگشت موضوع جدیدی نیست و در علم پزشکی نیز برای موارد خاص به صورت موقت پیشنهاد شده است. در این روش بیمار برای خارج کردن مدفوع انگشت خود را وارد کانال مقعد کرده و سعی می کند به خروج مدفوع کمک کند.  مدفوع در اثر یبوست شدید می تواند به حالت قطعه بزرگ و خشک درآید که به صورت عادی دفع نمی گردد.

همچنین بیمارانی که دچار مشکلات تون عضلانی در ناحیه رکتال و دهانه مقعد می باشند مدفوع نرم را هم به طور کامل دفع نمی کنند. این بیماران که مشکل دفع ناقص دارند اغلب دچار هموروئید، شقاق و ضعف عضلات مقعد می باشند. مقعد این بیماران به دلیل استفاده از انگشت و زور زدن زیاد دیلاته شده است و به اصلاح عام دچار گشادی مقعد شده اند و مقعد به اندازه کافی تنگ نمی شود. زیرا عضلات به حدی ضعیف شده اند که بعد از عمل دفع به حالت اولیه خود باز نمی گردند.

آیا درمان دفع مدفوع با انگشت خطرناک است؟

همانطور که گفتیم دفع مدفوع با انگشت یک روش موقت و اضطراری برای موارد خاص است. انجام محدود و موردی این کار به روش صحیح غالبا مشکل جدی در بیمار ایجاد نمی کند. اما انجام دادن آن در دفعات زیاد و یا به روش نادرست می تواند موجب مشکلات زیر شود:

• وابستگی روانی
• عفونت و آبسه مقعدی
• بروز بواسیر یا هموروئید
• بروز شقاق و خونریزی
• حساس شدن بافت های داخل مقعد
• تنبلی روده و کاهش حرکات دودی روده

وابستگی روانی حالتی است که بیمار برای دفع مدفوع حتی در زمانی که مشکل جدی مانند یبوست ندارد آن را با انگشت انجام می دهد. در واقع فرد دچار مشکل رفتار وسواسی و فیزیولوژیک (تنبلی روده)  می شود و نمی تواند به صورت طبیعی روده خود را تخلیه نماید. عفونت مقعد در اثر انتقال باکتری های بیماری زا به صورت مستقیم به کانال مقعد اتفاق می افتد. اصطکاک مداوم انگشت با بافت نرم داخل مقعد خطر آسیب فیزیکی به این ناحیه را بالا می برد که بروز شقاق و بواسیر را می تواند در پی داشته باشد.

همین حالا برای رزرو وقت مشاوره اقدام نمایید!

۰۲۱۲۲۷۶۱۶۰۰

انجام اصولی دفع مدفوع به کمک انگشت

اگر به خدمات پزشکی دسترسی ندارید و مجبور به دفع مدفوع با انگشت هستید رعایت نکات زیر ضروری است:

• شستن دست ها با آب و صابون (حداقل 20 ثانیه)
• استفاده از دستکش لاتکس نو
• استفاده از یک ژل یا روغن ایمن (از صابون ها، شامپوها و روغن های صنعتی به هیچ وجه استفاده نکنید چرا که موجب تحریک شدید بافت های داخل مقعد می گردند)
• انتخاب پوزیشن مناسب (توضیح در ادامه)
• فقط 3 یا 4 سانتی متر از انگشت خود را وارد کانال مقعد کنید (دو بند ابتدایی انگشت).
• از حرکات ناگهانی و تند انگشت پرهیز کنید.
• سعی نماید مدفوع را به قطعات کوچک بشکنید یا حرکت آن را تسهیل کنید.
• هرگز مدفوع را به زور  نکشید.
• اگر دچار خونریزی یا درد شدید به هیچ وجه ادامه ندهید.

گرفتن پوزیشن مناسب نقش مهمی در تخلیه مدفوع با انگشت دارد. حالت های زیر می توانند بسیار کمک کننده باشند:

• پوزیشن اسکوات (زانوها باید از سطح باسن بالاتر قرار بگیرند)
• پوزیشن ویلچری یا نیمه ‌خوابیده یا جنینی (برای بیماران دارای مشکل حرکتی و استراحت مطلق)

هرگز از پوزیشن های کاملا ایستاده یا خوابیده به پشت استفاده نکنید چون زاویه راست روده را می بندد. پس از تخلیه مدفوع با انگشت، ناحیه مقعد را با آب ولرم شستشو دهید و با یک پارچه تمیز یا دستمال نرم خشک کنید.

پیشگیری و درمان جایگزین

درمان دفع مدفوع با انگشت اگر چه در موارد خاص می تواند به صورت موقت کارا باشد اما همانطور که در بالا اشاره شد در دراز مدت می تواند مشکلات جدی ایجاد کند. پیشگیری از یبوست شدید و درمان جایگزین و ایمن تر می تواند مشکل را حل نماید.

داشتن رژیم غذایی ضد یبوست، نوشیدن بیشتر مایعات، استفاده از داروهای ملین هنگام مواجه با یبوست مزمن، افزایش فعالیت بدنی و فیبر غذایی همگی می توانند مانع یبوست شدید گردند. انجام فیزیوتراپی برای عضلات کف لگن نیز برای افرادی که دچار ضعف یا آسیب عضلانی در این ناحیه هستند نیز توصیه می شود.

در صورت نیاز، تنقیه می تواند جایگزین خوبی برای دفع مدفوع با انگشت باشد. در این روش داروهای محرک به صورت شیاف استفاده می شوند که می توانند به رفع یبوست شدید کمک کنند. تنقیه در منزل و توسط بهیار یا پرستار ماهر در این زمینه انجام می شود. برای هماهنگی می توانید با تلفن 09127243138 تماس بگیرید.

پیشگیری و درمان بیماری های مقعد مثل هموروئید، شقاق و درمان بیماری های گوارشی مثل سندرم روده تحریک پذیر و سندرم دفع سخت می تواند شما را از انجام دفع مدفوع با انگشت و کمک دست بی نیاز کند.

بیمارانی که دچار دیلاته یا گشادی مقعد شده اند لازم است تمرینات کگل و همراه با آن روش های درمانی تقویت عضلات کف لگن را انجام دهند. دو روش برای تقویت عضلات کف لگن وجود دارد:

1. لیزر کم توان تقویت عضلات کف لگن: این روش درمانی طی 5 تا 10 جلسه توسط متخصص انجام می شود. هیچ دردی ندارد و اثربخشی فوق العاده ای دارد.
2. بیوفیدبک: توسط متخصص در مراکز فیزیوتراپی انجام می شود. باتوجه به این که ابزار خاصی دارد که داخل مقعد گذاشته می شود اغلب بیماران احساس خوبی به این روش ندارند. بیوفیدبک جهت تقویت عضلات کف لگن طی 10 جلسه یا بالاتر انجام می شود.  

جمع بندی

درمان دفع مدفوع با انگشت یک روش فوری و اورژانسی برای شرایط اضطراری است. شرایطی که دیگر روش های کمک به تخلیه روده و داروی ملین اثر موثر نگذاشته باشند. انجام درست و اصولی این تکنیک به صورت اضطراری معمولا مشکل خاصی ایجاد نمی کند. اما تداوم آن می تواند منجر به مشکلات جدی ناحیه مقعد، مشکلات روحی و روانی گردد.

مشاوره درمان یبوست و تنقیه در منزل

۰۹۱۲۷۲۴۳۱۳۸

تشخیص بیماری

با چند کلیک بیماری خود را تشخیص دهید!

با تکمیل فرم تشخیص بیماری، در عرض چند دقیقه می توانید از علت درد و ناراحتی خود مطلع شوید و در مسیر درمان صحیح قرار بگیرید. پس از تکمیل فرم، متخصصان ما در اسرع وقت با شما تماس خواهند گرفت و برای مشاوره و تعیین نوبت ویزیت راهنمایی شما را خواهند کرد.

همین حالا برای تشخیص بیماری اقدام کنید

The post درمان دفع مدفوع با انگشت appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

اکثر افراد هنگام ابتلا به یبوست آن را جدی نمی‌گیرند. همین مسئله سبب می ‌شود که این بیماری پیشرونده وخیم‌ تر شده و مشکل بواسیر را ایجاد کند. معمولا بعد از مدتی مشکل حاد شده و نیاز به درمان ‌های سنگینی چون جراحی پیدا می ‌شود.

این درصورتی است که اگر بیماران از درمان ‌های ساده‌ خانگی استفاده کنند و از یبوست جلوگیری کنند، بیماری بواسیر یا هموروئید حاد نمی ‌شود. در این مقاله قرار است شما را با وازلین برای درمان هموروئید و یبوست، به‌ عنوان یکی از بهترین درمان ‌های خانگی آشنا کنیم.

بیماری هموروئید یا بواسیر مزاحم زندگی

قبل از اینکه به سراغ معرفی وازلین برای درمان هموروئید و یبوست برویم، خوب است بدانیم بیماری هموروئید دقیقا چیست و چگونه ایجاد می‌شود. هموروئید یا بواسیر درد مزمن و رنج ‌آوری است که در اثر تورم و التهاب رگ‌ های مقعد و رکتوم به وجود می‌ آید. به طورکلی، هموروئید برحسب اینکه در کدام ناحیه باشد به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم می ‌شود.

هموروئید داخلی معمولا مربوط به التهاب پاکه های روده می ‌شود اما هموروئید خارجی یا بواسیر مربوط به رگ ‌ها یا پاکه های ناحیه مقعد است. در حالت خارجی، رگ‌ های بخش بیرونی مقعد ملتهب می ‌شوند و ممکن است شکل ناهنجاری به خود بگیرند. همچنین در بسیاری از مواقع بیمار را هنگام مدفوع دچار مشکل خونریزی می‌کنند. به‌ طورکلی هموروئید داخلی آنچنان درد و اختلالی را برای بیمار ایجاد نمی‌کند اما هموروئید خارجی عارضه‌ای دردناک است.

یبوست، ریسک‌ فاکتور خطرناک در ابتلا به بواسیر

یبوست عامل به ‌ظاهر ساده ‌ای است که اکثر افراد را در معرض خطر ابتلا به بواسیر قرار می ‌دهد. زمانی که بیمار دچار یبوست می ‌شود معمولا مسیر روده و مقعد به خشکی می‌ افتد. از این ‌رو هنگام خروج مدفوع از روده و کانال مقعد، به رگ ‌های خونی آن نواحی فشار زیادی وارد می ‌شود. در نتیجه آن نواحی دچار التهاب و کش ‌آمدگی می ‌شود که خود عامل ایجاد کننده‌ هموروئید است. به همین ‌دلیل با جلوگیری از خشکی روده و مقعد، همچنین کاهش یبوست می‌ شود تا حد زیادی از ایجاد یا عود بیماری بواسیر پیشگیری کرد.

وازلین برای درمان هموروئید و یبوست، پیشنهادی آسان و طلایی!

از آنجایی که با کاهش یبوست می ‌توان تا حد زیادی از ایجاد و عود هموروئید جلوگیری کرد، درمان ‌های خانگی در این روند بسیار اثربخش خواهند بود. یکی از بهترین و درعین‌ حال آسان‌ ترین روش‌ ها استفاده از وازلین است. وازلین ماده‌ تقریبا ضد حساسیتی است که می ‌تواند تا مدت زیادی جلوی خشکی و سوزش مقعد را بگیرد.

چرب کردن ناحیه مقعد با وازلین، می ‌تواند سبب تسهیل خروج مدفوع شود. از این ‌رو دیگر فشار زیادی به رگ ‌های روده و پوشش اپی تلیال مقعد وارد نمی ‌شود و در نتیجه بیماری بهبود می‌ یابد. استفاده از درمان‌ های خانگی چون وازلین، در صورتی موثر است که بیماری وخیم نشده باشد. اگر هموروئید پیشرفته شده باشد نیاز است که حتما برای تشخیص و درمان، به پزشک مربوطه مراجعه شود.

اگر همزمان با هموروئید به شقاق نیز مبتلا باشید مسلما دفع مدفوع برای شما سخت تر خواهد بود.

چگونه از وازلین استفاده کنیم؟

از آنجایی که وازلین می‌تواند از خشکی روده و مقعد جلوگیری کند، باید از آن برای هموار کردن مسیر مدفوع در کانال مقعد استفاده کرد. برای این کار لازم است وازلینی که بیشترین سازگاری را با پوست بیمار دارد، انتخاب کنیم. سپس مقعد را با آب تمیز شسته و آن را با دستمالی به آرامی خشک می‌ نماییم. ‌

در ادامه انگشتان اشاره و میانی را به وازلین آغشته نموده و به آرامی دور مقعد و بافت آسیب‌دیده پخش می‌ کنیم. البته خوب است درصورت امکان وازلین را به کمک انگشت، وارد مسیر مدفوع در مقعد کرده و آن را نیز چرب کنیم.

با این کار هنگام خروج مدفوع، فشار کمتری به روده و رگ‌ های مقعد وارد می ‌‍‌شود. همچنین التهاب و تورم رگ‌ های خونی کم می ‌شود. این فرآیند می ‌تواند جلوی دردناک شدن بیماری و پیشرفت آن را تاحد زیادی بگیرد.

باتوجه به آنچه گفته شد، وازلین برای درمان هموروئید و یبوست، گزینه‌ ای ساده اما طلایی محسوب می‌ شود. با چرب نگه‌ داشتن مقعد با این روش می‌ توان از شر هموروئید تا حد زیادی خلاص شد.

The post وازلین برای درمان هموروئید و یبوست، ساده اما موثر! appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

بهداشت مقعد فقط شامل نکاتی نمی شود که باید بعد از دفع مدفوع رعایت کنیم. بلکه جنبه های دیگری نیز دارد که بسیاری از آنها ذیل سبک زندگی سالم قرار می گیرند که در ادامه به آنها اشاره می کنیم.

تاثیر سبک زندگی سالم بر بهداشت مقعد

رژیم غذایی دارای فیبر کافی (مصرف سبزیجات و میوه) به همراه نوشیدن مقدار کافی مایعات در طول روز ضمن تنظیم حرکات دستگاه گوارش مانع ایجاد بیماریی هایی مانند یبوست می گردد. یبوست خود به تنهایی می تواند زمینه ایجاد بیماری هایی چون هموروئید و شقاق را فراهم کند و به مقعد صدمه جدی وارد نماید. همچنین فعالیت بدنی کافی حرکات روده را آسان می کند و احتمال بروز یبوست را کاهش می دهد.

نشستن طولانی مدت باعث کاهش فشار جریان خون به سمت دستگاه گوارش می شود. همچنین موجب بروز بیماری هایی مانند التهاب روده و سندرم روده تحریک پذیر می گردد، که به نوبه خود بهداشت مقعد را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند.

9 روش رعایت اصول بهداشت مقعد

بخشی از بهداشت مقعد مربوط به چگونگی استفاده از سرویس بهداشتی است. 9 روش رعایت بهداشت مقعد به شرح زیر است:

1. نشستن طولانی مدت در توالت (زمینه بروز بیماری هایی چون شقاق و هموروئید را به شدت افزایش می دهد)
2. زور زدن برای دفع مدفوع (این مورد نیز فشار زیادی به ناحیه مقعد وارد می کند و می تواند منجر به شقاق و هموروئید گردد).
3. به تاخیر انداختن دفع مدفوع (موجب بازجذب آب مدفوع و تشکیل مدفوع سفت و بزرگ می شود که هنگام دفع به دیواره مقعد آسیب می زند).
4. استفاده از دستمال توالت مناسب (دستمال توالت زبر و خشک به پوست مقعد آسیب میزند و احتمال بروز التهاب و عفونت را افزایش می دهد. همچنین نباید از دستمال های عطری استفاده شود. عطرها می توانند منجر به خارش و حساسیت پوست مقعد گردند).
5. استفاده از آب با دمای مناسب (آب خیلی سرد و خیلی گرم می تواند به پوست و حتی عضله ناحیه مقعد آسیب بزند).
6. استفاده نکردن از صابون (صابون می تواند پوست ناحیه مقعد را با چربی زدایی بیش از حد خشک و آسیب پذیر نماید).
7. پاک کردن مقعد از سمت جلو به عقب (مانع عفونی شدن دستگاه ادراری و تناسلی در خانم ها می گردد.)
8. استفاده از پله توالت فرنگی: پله توالت فرنگی یا اسکاتی پاتی شرایطی را برای دفع مدفوع ایجاد می نماید که دفع کامل انجام می شود و شرایطی مشابه نشستن بر روی توالت ایرانی را ایجاد می نماید.
9. استفاده از لگن آب ولرم یا سیتز بث بعد از هر دفع مدفوع به تمیز شدن مقعد و کاهش التهاب بعد از دفع بسیار می کند.

دستمال توالت یا آب

شواهد علمی نشان می دهند که استفاده از آب در بهداشت مقعد بسیار بهتر از دستمال توالت است مخصوصا در خانم ها. دستمال توالت نمی تواند مانند آب در پاک کردن ناحیه مقعد موثر باشد و باکتری های زیادی برجا می گذارد.

تخمین زده می شود که حدود 70 درصد از باکتری هایی که موجب عفونت دستگاه ادراری می گردند از  مدفوع منشا می گیرند. این مورد غالبا در خانم هایی دیده می شود که دهانه دفع مدفوع و ادرار آنها به هم نزدیک است.

به علاوه از لحاظ روانی استفاده از آب حس شادابی و احساس تمیزی را به بیمار منتقل می کند که آرامش بخش تر از دستمال توالت است.

بیماری های مقعد.

کدام بیماری ها ارتباط مستقیمی با بهداشت مقعد دارند؟

چندین بیماری مهم هستند که ارتباط مستقیمی با رعایت بهداشت مقعد دارند. این بیماری ها در صورت بروز و مزمن شدن می توانند زندگی بیمار را به شدت تحت تاثیر خود قرار دهند مانند:

• شقاق (بروز زخم و شکاف در پوست مقعد)
• هموروئید یا بواسیر ( رگهای خونی و متورم در اطراف مقعد و داخل رکتوم).
• بی اختیاری مدفوع (آسیب جدی به ماهیچه اسفنکتر مقعد)
• آبسه مقعدی (توده جوش مانند پر از چرک در نزدیکی مقعد)
• فیستول (در اثر عفونت مقعدی و بروز آبسه ایجاد می گردد).

آیا دوش مقعدی برای بهداشت مقعد ضروری است؟

استفاده از دوش مقعدی نه تنها برای بهداشت مقعد ضروری نیست بلکه برای برخی از افراد مضر نیز می باشد. به همین دلیل توصیه می شود بدون مشورت با پزشک از دوش مقعدی استفاده نکنید.

افراد معمولا از دوش مقعدی برای ایجاد رابطه مقعدی استفاده می کنند. رابطه مقعدی نه تنها عوارض مختلفی را به دنبال دارد بلکه استفاده از دوش مقعدی نیز می تواند باکتری های مفید در ناحیه را نیز از بین ببرد. درضمن وارد کردن جسم خارجی به مقعد می تواند منجر به دیلاته شدن مقعد، آسیب به بافت مقعد و پارگی و شقاق شود.

از دیگر موارد مصرف دوش مقعدی می توان به نیاز بیماران دچار یبوست مزمن اشاره کرد. برخی از بیماران که دفع کامل ندارند می توانند به طور موقت از این روش برای تمیز کردن ناحیه مقعد و رکتوم از مدفوع دفع نشده استفاده کنند. اما توصیه بر این است که علت دفع ناقص و یبوست را سریعا پیگیری و درمان نمایند.

The post چندین نکته مهم درباره بهداشت مقعد appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

بسیاری از آقایان در مورد اندازه آلت تناسلی خود دچار نگرانی می باشند. آن ها دائما از خود می پرسند  که آیا آلت تناسلی آن ها بزرگ است یا خیر؟ آیا شریک جنسیشان از طول آلت رضایت دارند یا خیر؟ این موضوع می تواند بر اعتماد به نفس افراد تأثیر بگذارد. با این حال، اغلب این ترس ها بی اساس هستند.

یک مقاله تحقیقاتی در سال 2020 اشاره می کند که اندازه طبیعی آلت تناسلی مردان در حالت نعوظ حدودا رقمی بین 12.9 الی 13.9 سانتی متر می باشد. طبق تحقیقات انجام شده آلت تناسلی 95 درصد از آقایان اندازه متوسطی دارد.

در چند دهه گذشته در سراسر جهان میانگین طول آلت تناسلی در حالت نعوظ افزایش پیدا کرده است. محققان معتقدند که این امر ممکن است مربوط به افرادی باشد که آلت تناسلی آن ها زودتر به بلوغ می رسد، اندازه بدنشان افزایش می یابد و در معرض مواد مختل کننده هورمون قرار می گیرند.

در این مقاله به بررسی برخی حقایق از مطالعات مختلف علمی می پردازیم تا پاسخی واقع بینانه به این سوال ارائه کنیم.

اندازه طبیعی آلت تناسلی مردان

چه زمانی می توان گفت آلت تناسلی خیلی کوچک است؟

در سال های اخیر، کارشناسان مطالعات زیادی درباره اندازه طبیعی آلت تناسلی مردان انجام داده اند. در این مطالعه ابعاد آلت تناسلی 80 مرد در دو مرحله نعوظ و قبل از نعوظ اندازه گیری شد. طبق تحقیقات انجام شده مشخص شد که اندازه متوسط آلت تناسلی هر مرد در حالت شل 8 سانتی متر و در حالت نعوظ 12 سانتی متر می باشد.

طبق این مطالعه مشخص شد که اندازه آلت تناسلی مردان در حالت نعوظ با اندازه آلت تناسلی شل ارتباط مستقیمی ندارد. به عبارت دیگر می توان گفت آلت تناسلی مردان در حالت غیر نعوظ اندازه های متفاوتی دارد. همچنین محققان نتوانستند ارتباط مستقیمی بین اندازه آلت و سن پیدا کنند.

میکروپنیس چیست؟

برخی از افراد با میکروپنیس به دنیا می آیند، زمانی که آلت تناسلی به طور غیر عادی کوچک است که معمولاً به دلیل دو عوامل هورمون یا ژنتیک رخ می دهد. افرادی که دچار عارضه میکروپنیس می باشند، آلتشان وظایفی مشابه وظایف آلت متوسط را دارد. عمدتا افرادی که میکروپنیس می باشند از شکل ظاهری آلت خود رنج می برند.  در صورت تمایل، فرد می تواند درمان هورمونی یا جراحی انجام دهد.

در برخی موارد افرادی که آلت تناسلی متوسطی دارند اقدام به عمل جراحی می کنند تا با حذف پوست اضافه ای که در اطراف آلت وجود دارد، بتوانند طول آلت را افزایش دهند.

اندازه آلت تناسلی طبیعی یا متوسط

طبق پژوهش های متخصصان میانگین اندازه آلت تناسلی به شرح زیر می باشد:

• طول آلت تناسلی در حالت عادی: 9.1 سانتی متر
• قطر آلت تناسلی در حالت عادی: 9.3 سانتی متر
• طول آلت تناسلی در حالت نعوظ: 13.12 سانتی متر
• قطر آلت تناسلی در حالت نعوظ: 11.66 سانتی متر

نحوه اندازه گیری

برای اندازه گیری طول آلت تناسلی، یک خط کش را به کشاله ران فشار دهید و از پایه آلت تناسلی تا نوک آن اندازه بگیرید.

برای اندازه گیری دور آلت تناسلی، متر را دور پهن ترین قسمت آلت تناسلی بپیچید.

آیا اندازه آلت تناسلی مردان برای بانوان اهمیت  دارد؟

اکثر آقایان نگران این هستند که آیا همسرشان هنگام رابطه جنسی از اندازه آلت آن ها راضی می باشند یا خیر. اما طبق تحقیقاتی که انجام شده اکثر بانوان اعلام کرده اند که طول آلت تناسلی هنگام رابطه جنسی مهم نیست و تاثیری در لذت جنسی ندارد.

آیا طول آلت تناسلی بر کیفیت رابطه جنسی تاثیر دارد؟

نکته مهم هنگام رابطه جنسی این است که اندازه آلت تناسلی هیچ تاثیری بر مطلوبیت، نحوه عملکرد یا لذت ندارد. جالب است بدانید آلت تناسلی برای داشتن رابطه جنسی، ادرار کردن یا تولید مثل نیازی به بزرگ بودن ندارد.

نگرانی در مورد داشتن آلت تناسلی کوچک تر از حد معمول می تواند بر روی اعتماد به نفس افراد تاثیر بگذارد. همچنین می تواند بر توانایی شما برای لذت بردن از رابطه جنسی نیز تأثیر بگذارد. علاوه بر این، استرس و اضطراب می تواند نعوظ یا نقطه اوج را دشوار تر کند. همچنین عوامل روانی مانند استرس از علل شایع اختلال نعوظ هستند.

The post اندازه طبیعی آلت تناسلی مردان چقدر است؟ appeared first on دکتر زهرا سعادتی.

یبوست چیست؟

پیش ‌از صحبت در رابطه با درمان یبوست، اجازه دهید برای شما بگویم که اصلاً یبوست چیست و چرا ایجاد می‌شود. به ‌صورت کلی هنگامی‌ که حرکت روده در بدن سخت‌تر شود، یبوست ایجاد می‌شود. مهم‌ترین نشانه یبوست، دفع مدفوع بسیار سخت و دردآور می‌باشد. برای شناخت دقیق دلیل ایجاد یبوست بهتر است روند کار دستگاه گوارش را شرح دهیم. دستگاه گوارش بخشی از بدن است که از دهان تا مقعد ما ادامه پیدا کرده است. در دستگاه گوارش بخش های گوناگونی وجود دارند که هر کدام وظایف خاصی را برعهده دارند.

هنگامی ‌که مواد زائد به روده بزرگ می‌رسند که در واقع بخش نهایی سیستم گوارش است، آب آن‌ ها به‌ طور کامل جذب می‌شود و به مواد زائد جامد تبدیل می‌شوند. این چرخه مدت زمان خاصی دارد و اگر بیش ‌از حد مجاز مدفوع در روده بماند، آب آن بیش ‌از حد جذب می‌شود و همین موضوع می‌تواند در ادامه مشکل‌ ساز شود.

دلایل ایجاد اختلال یبوست

شناخت دلایل ایجاد یبوست به‌ عنوان قدم اصلی در درمان یبوست شناخته می‌شود. اگر شما بدانید که چه چیزی باعث مشکل در سیستم گوارش شما شده، در قدم اول می‌توانید با حذف آن مشکل، جلوی بدتر شدن شرایط را بگیرید. در ادامه با اقدامات متنوع و گوناگونی که وجود دارند می‌توانید روند کار سیستم گوارش خود را به حالت اولیه بازگردانید. در ادامه برخی از مهم‌ترین این دلایل برای شما آورده شده ‌است.

• کمبود مصرف فیبر یعنی سبزیجات و میوه ها
• عدم داشتن فعالیت فیزیکی به میزان لازم
• مصرف بیش ‌از حد شیر و لبنیات (برای برخی افراد)
• مصرف برخی داروها
• بارداری
• بالا رفتن سن
• مبتلا بودن به سندروم روده تحریک‌پذیر
• بیماری ‌های خاص
• عدم نوشیدن آب در طول روز به مقدار کافی
• استرس
• کم‌کاری تیروئید
• مشکلات عصبی و سرطان روده
• دیابت

نشانه‌های یبوست کدام‌ها می‌باشند؟

بسیاری از شما هنگامی‌که دچار یبوست می‌شوید، شاید ندانید که به این اختلال دچار شده‌اید، پس شناخت علائم و نشانه‌های بیماری نیز برای درمان یبوست مهم بشمار می‌آید. مهم‌ترین علائم یبوست مربوط به مشکلات دفع می‌باشند. اما علاوه ‌بر این موضوع نشانه‌های دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند به عنوام علائم این بیماری شناخته شوند. برای مثال مواردی مانند بی‌حالی و کرختی، بی‌اختیاری ادرار، مدفوع سفت و کوچک، کاهش اشتها، احساس عدم تخلیه کامل مدفوع، نفخ بیش ‌از حد شکم، کاهش نیاز به دفع مدفوع، مدفوع گوله گوله کوچک و تکه تکه و … جزو فاکتورهایی هستند که نشان می‌دهند شما به بیماری یبوست دچار شده‌اید و باید برای درمان بیماری اقدامات لازم را انجام دهید.

درمان یبوست

برای درمان یبوست راه حل های متنوعی وجود دارد. در مرحله اولیه بیماری شما می‌توانید با استفاده از درمان های خانگی یبوست در سریع‌ترین زمان ممکن این مشکل را برطرف سازید. اما اگر درمان‌ های خانگی طی چند روز ،راه‌گشا نبودند، باید به پزشک مراجعه فرمایید. اجازه دهید در ادامه برخی از راهکارهای ساده در درمان یبوست در منزل را بررسی کنیم.

مصرف سبزیجات و میوه

مصرف محصولاتی که سرشار از فیبر هستند مانند سبزیجات و میوه ها می‌توانند به شما کمک کنند تا یبوست را درمان کنید. این محصولات مقداری آب در خود دارند که روند دفع را راحت تر می کنند‌. همچنین منجر به تمیز شدن و تا حدی پاکسازی روده ها نیز می شوند.

حمام آب گرم

حمام آب گرم یا سیتز بث، از دیگر روش‌های درمانی یبوست می ‌باشد که می‌ تواند به شما کمک کند‌. شما می توانید با ماساژ شکم خود زیر آب گرم این مشکل را برطرف سازید. این مورد در مواقعی که یبوست بر اثر استرس و اسپاسم روده بروز می کند بسیار کاربردی می باشد.

استفاده از عرقیات و دمنوش های گیاهی

عرق های گیاهی مانند عرق گزنه، عرق رازیانه و دمنوش های گیاهی مانند دمنوش سنا، دمنوش زنجبیل، دمنوش بابونه دمنوش نعنا و … جزو آن دسته از دمنوش های سنتی هستند که می‌توانند به درمان یبوست در شما کمک کنند.

استفاده از روغن های گیاهی

مصرف روغن‌های گیاهی به ‌صورت خوراکی و استعمالی روی ناحیه شکم نیز می‌تواند در درمان یبوست کمک‌ کننده باشد. روغن های گیاهی مانند روغن زیتون، روغن بنفشه و روغن کرچک در این زمینه تاثیرگذار هستند.

چه زمانی برای درمان یبوست به پزشک مراجعه کنیم؟

به این نکته توجه داشته باشید که اگر یبوست بیشتر از حد اذیت کننده است و در واقع باعث مختل شدن زندگی شما شده است، به ‌هیچ‌ عنوان به درمان‌های خانگی بسنده نکنید و به پزشک مراجعه فرمایید. پزشکان با انجام آزمایشات و بررسی سوابق دفع شما، تعیین می‌کنند که استفاده از کدام داروها و روش‌های درمان می‌تواند باعث برطرف شدن مشکل شما شود.

دقت کنید که اگر یبوست مزمن شود منجر به بروز دیگر بیماری های گوارشی می شود. مهمترین بیماری هایی که بر اثر یبوست بروز می کنند هموروئید و شقاق مقعدی می باشند. این بیماری ها علاوه بر عوارض و مشکلاتی که ایجاد می کنند منجر به تشدید این وضعیت نیز می شوند. در این مواقع بیمار با مصرف ملین و رعایت رژیم غذایی نیز نمی تواند دفع راحتی داشته باشد و دچار اختلال در عمل دفع خواهد شد. درمان شقاق و درمان هموروئید همزمان با رفع مشکلات گوارشی در دفع مدفوع طبیعی به شما کمک خواهد کرد.

The post دانستنی های درمان یبوست appeared first on دکتر زهرا سعادتی.